و با يك خط قديمى كه به نظر من خط مسند است بر آن نوشته‌اند « اين چاه به كتابخانه ميرسد كه تاريخ جهان و علوم آسمان و آنچه بوده و آنچه خواهد بود در آنست و هم اين چاه بخزانه خواستنيهاى دنيا ميرسد اما كسى بايد براى وصول بدانجا و استفاده از آن بكوشد كه بقدرت و علم و حكمت همسنگ ما باشد پس هر كه توانست بدين كتابخانه راه يابد بداند كه همسنگ ما بوده است و هر كه از وصول بدانجا عاجز ماند بداند كه ما به قوت و حكمت و علم و درايت و دقت از او پيش بوده‌ايم » زمينى كه اين معبد و گنبد و چاه آنجاست يك زمين سنگى سخت است چون كوه بلند كه كندن آن ميسر نيست و زير آن نقب نميتوان زد و چون كسى اين معبد و گنبد و چاه را ببيند دلبسته آن شود و از تباهى آن غمين شود و از ويرانى آن يا تباهى قسمتى از آن تأسف خورد و خدا اين چيزها را بهتر داند . 241