بسمه تعالى پيشگفتار ناشر ابوالحسن على بن حسين مسعودى ، مورخ وجغرافيدان بزرگ اسلامى ، در اواخر قرن سوم هجرى ، احتمالا حدود سال 280 ق ، در بغداد متولد شد . خانواده اش اصلا اهل كوفه بودند . نسبش به عبدالله بن مسعود ، صحابى بزرگوار پيامبر ( ص ) مى رسد . ابن حزم ( متوفى 456 ق ) در كتاب جمهرة انساب العرب سلسله نسب او را اين گونه نقل مىكند : على بن حسين بن على بن عبدالله بن زيد بن عتبة بن عبدالله بن عبدالرحمن بن بدالله بن مسعود . از زندگى مسعودى وسوانح احوال وى اطلاع اندكى دردست است . شور وشوق دانش اندوزى او را از اوان جوانى به سير و سفر در سرزمينهاى اسلامى كشاند . عراق وايران و مصر وسوريه وفلسطين وارمنستان وهند وسيلان وعمان وسواحل شرقى افريقا را تا زنگبار واحتمالا ماداگاسكار زير پاگذاشت . حتى از چين ومالزى هم ديدار كرد . ظاهرا جز اندلس ( اسپانيا ) و غرب افريقا ، تمام سرزمينهاى اسلامى را سياحت كرده است . سرانجام در 336 ق در مصر مقيم شد و در جمادى الثانى 345 ق ( سپتامبر 956 ميلادى ) در شهر فسطاط مصر درگذشت . مسعودى خود در كتابهايش بارها به اين سيروگشت اشاره كرده است . در مروج الذهب مى نويسد : " اگر در اين باب ] يعنى تأليف كتابهايش [ تقصيرى