المسعودي ( مترجم : ابوالقاسم پاينده )

434

مروج الذهب ( فارسى )

بيشتر مشايخ اولاد قحطان را از حمير و كهلان در يمن و تهامه‌ها و نجدها و ديار حضرموت و شحر و احقاف و ديار عمان و ديگر شهرها بر آن ديده‌ام اينست كه نسب صحيح قحطان چنين است : وى قحطان بن عامر بن شالخ بن سالم بود و سالم همان قينان بن ارفحشذ بن سام بن نوح بوده است عابر سه پسر داشت : فالغ و قحطان و ملكان . بگفته بسيار كسان خضر عليه السلام از فرزندان ملكان بود و قحطان سى و يك پسر داشت كه مادرشان حى دختر روق بن فزارة بن منقذ بن سويد بن عوص بن ارم بن سام بن نوح بود از قحطان يعرب بن قحطان آمد و از يعرب يشجب آمد و يشجب دو پسر داشت يكى عبد شمس كه همان سبأ بن يشجب بود و او را سبا گفتند كه اسير بسيار گرفت و سبا حمير و كهلان دو پسر سبا را آورد برادر سبا فرزند نداشت و همه اعقاب از فرزند اين دو يعنى حمير و كهلان بوده‌اند و اين به نظر كسانى كه در باره آنها اطلاع دارند مورد اتفاق و يقين است . هيثم بن عدى طائى نيز منكر بود كه قوم قحطان از فرزندان اسماعيل بوده‌اند فقط اسماعيل به زبان جرهميان سخن ميگفت زيرا اسماعيل وقتى پدرش ابراهيم خليل الرحمن چنان كه گفته‌ايم او و مادرش هاجر را در مكه نهاد مانند پدرش زبان سريانى داشت و چون با جرهميان وصلت كرد زبان ايشان گرفت و به عربى سخن كرد و در اداى مقصود پير و جرهم شد . قوم نزار منكرند كه اسماعيل زبان جرهميان را گرفته باشد و گويند خدا عز و جل اين زبان را به او عطا كرد زيرا ابراهيم او را با مادرش هاجر در دره‌اى گذاشت كه كشت و مردم نداشت اسماعيل شانزده ساله و بقولى چهارده ساله بود و خدا آنها را حفظ كرد و زمزم را براى هاجر بجوشانيد و اين زبان عربى را باسماعيل آموخت . گويند زبان جرهم غير از اين بوده و زبان فرزندان قحطان غير از زبان فرزندان انزار بن معد بوده است و اين گفته كسانى را كه گفته‌اند اسماعيل زبان عربى را