بود بيافريد و نبوت محمد صلى الله عليه و سلم را قرين توحيد خويش كرد و از آن پيش كه در زمين مبعوث شود در آسمان مشهور شد . و چون خدا آدم را بيافريد فضيلت او را بر فرشتگان بيان كرد و دانشى را كه از پيش خاص او كرده بود عيان نمود كه وقتى نام اشياء را از او پرسيدند همه را به دو شناسانيد . و خدا آدم را محراب و كعبه و باب و قبله نهاد كه نيكان و روحانيان نورانى را به سجدهء او واداشت . آنگاه آدم را بنزد فرشتگان پيشوا خواند و او را از وديعهء خويش آگاه كرد و اهميت امانتى را كه سپردهء او بود وانمود كه همه بهرهء آدم از نكويى ، وديعهء نور ما بود كه به دو نمود . و خداى تعالى پيوسته اين نور را بروزگار نهان داشت تا محمد صلى الله عليه و سلم را بدوران فترت علنا فضيلت داد كه مردم را به ظاهر و باطن و سر و علن دعوت كرد و او عليه السلام پيمانى را كه از ذر پيش از نسل گرفته شده به ياد آورد و هر كه با او موافق شد و از چراغ نور قديم اقتباس كرد به سر آن راه يافت و كار واضح را عيان ديد و هر كه بغفلت دچار شد سزاوار غضب شد آنگاه نور را بفطرت ما انتقال داد كه در امامان ما درخشيد كه ما نور آسمان و زمينيم و نجات بما وابسته است و علم نهان از ماست و سرانجام كارها بماست و همه حجت‌ها بظهور مهدى ما كه ختم امامان و ناجى امت و غايت نور و مصدر امور است خاتمه مييابد كه ما افضل مخلوق و اشرف موحدان و حجت پروردگار جهانيم و هر كه بولايت ما چنگ زند و دستاويز ما را بگيرد نعمت بر او فرخنده باد . » اين را از ابو عبد الله جعفر بن محمد از پدرش محمد بن على از پدرش على بن حسين از پدرش حسين بن على از امير مؤمنان على ابن ابى طالب كرم الله وجهه روايت كرده‌اند و ما بسيارى اسانيد و طرق اين اخبار را كه با اتصال سند همهء راويان در كتب سلف خويش آورده‌ايم از بيم طول و تفصيل در اين كتاب نياورديم . اما آنچه در تورات هست اينست كه خداوند خلقت را بروز دوشنبه آغاز