كه لذريق از ملوك جليقيان اندلس بود كه تيره‌اى از فرنگانند . آخرين لذريق اندلس را طارق غلام موسى بن نصير هنگامى كه اندلس را گشود و وارد طليطله شد بقتل رسانيد . طليطله مركز اندلس و پايتخت ملوك آنجا بود و رودى بزرگ بنام تاجه از آنجا ميگذرد كه از ديار جليقيان و وشكند سرچشمه دارد مردم و شكند قومى بزرگند و شاهان دارند و چون جليقيان و فرنگان با مردم اندلس جنگ دارند . رود تاجه بدرياى روم ميريزد و از رودهاى معتبر جهانست و دور تر از طليطله بر ساحل همين رود شهر طلبيره است و پس از آن پلى بزرگ بنام قنطرة السيف است كه ملوك سابق به پا كرده‌اند و از بناهاى معروف است و طاقهاى آن از پل سنجه كه در ناحيهء مرزى بين النهرين در ولايت سرجه و نزديك سميساط است عجيب‌تر است طليطله شهرى محكم است و باروهاى استوار دارد و از آن پس كه مفتوح و تابع امويان شد مردم آنجا از فرمان بنى اميه بدر شدند و سالها شهر همچنان نافرمان بود و امويان راهى براى گشودن آن نداشتند و پس از سال سيصد و پانزدهم عبد الرحمن بن محمد بن عبد الله بن محمد بن عبد الرحمن بن حكم بن هشام بن عبد الرحمن بن معاوية بن هشام بن عبد الملك بن مروان بن حكم اموى آنجا را گشود و اين عبد الرحمن اكنون يعنى بسال سيصد و سى و دوم فرمانرواى اندلس است و چون شهر را بگشود در بناهاى آن تغييرات بسيار داد و تاكنون قرطبه پايتخت اندلس است و از قرطبه تا طليطله نزديك هفت منزل است و از قرطبه تا دريا نزديك سه روز راه است و بيك روز راه از ساحل دريا شهرى بنام اشبيليه دارند ، معموره‌ها و شهرهاى اندلس دو ماه راهست و نزديك بچهل شهر معروف دارند و بنى اميه را در آنجا بنى الخلائف گويند يعنى خليفه‌زادگان و عنوان خليفه ندارند زيرا به اعتقاد آنها كسى كه فرمانرواى حرمين نباشد حق خلافت ندارد ولى فرمانرواى اموى را امير المؤمنين خطاب كنند . عبد الرحمن بن معاوية بن هشام بن عبد الملك بن مروان بسال يكصد و سى و هفت