عبد الله پناه برد . محمد و جعفر كه توان مقابله با عوامل طاهريان را نداشتند ، به ناچار از مردم ديلم كمك خواستند . آنان به سبب داشتن زمينه‌هاى فرهنگى و سياسى ضد خلافت و در نتيجه ضد طاهريان كه علويان نيز آن را تقويت مىكردند ، با محمد و جعفر هم‌پيمان شدند و در صدد برآمدند كه براى تنظيم امور خويش يكى از بزرگان علوى را به رهبرى برگزينند . « 1 » تضاد منافع پسران رستم با عواملى كه محمد بن اوس براى چالوس و كلار منصوب كرده بود و همچنين ظل و بيداد عوامل طاهريان و نارضايتى مردم منطقه موجب شد كه محمد و جعفر از فرصت استفاده كنند و چراگاهى را كه مورد استفاده عامه مردم بود ، تصرف كنند و آن را وسيله‌اى براى تحريك مردم منطقه كنند تا به‌طور مستقيم با اين واقعه درگير شوند . توجه به علويان چنان‌كه پيش از اين نيز گفته شد ، به سابقه حضور علويان در منطقه مربوط مىشد . حسن سلوك و تلاش بىوقفه ايشان آنچنان در مردم اثر كرده بود كه مردم مورد ظلم جهت تظلم و دادخواهى پيش ايشان مىرفتند . « 2 » مقابله مردم با ظلم و ستم از اين پس جهت و هدف ديگرى يافت و سران محلى و فرمانروايان پادوسپانى براى جلب حمايت مردم ناچار به خواستهء ايشان تن مىدادند . بنابراين جمعى از مردم به همراه محمد و جعفر كه عبد الله بن ونداداميد ، رياست ايشان را بر عهده داشت به نزد محمد بن ابراهيم « 3 » يكى از بزرگان علوى ساكن اين منطقه رفتند و گفتند : ما از دست ظلم اين جماعت به جان آمديم و اسلام و ايمان با شما است ، ما مىخواهيم كه سيدى را از آل محمد صلّى اللّه عليه و إله بر خود حاكم گردانيم كه با ما به عدل و راستى رفتار كند و

--> ( 1 ) . التاجى فى اخبار الدولة الديلمية ، پيشين ، ص 20 . ( 2 ) . تاريخ رويان ، پيشين ، ص 87 . ( 3 ) . محمد بن ابراهيم بن على بن عبد الرحمن بن قاسم بن حسن بن حسن بن على بن ابيطالب عليه السّلام .