خطر عظيم اين شورش آگاه بود و همچنين مىدانست كه جنگ با يحيى بن عبد الله ، در نواحى ديلمان كارى مشكل و شايد بىنتيجه است ، از خاندان برمكى كمك گرفت و فضل بن يحيى را به حكومت ولايت گرگان و طبرستان و رى منصوب كرد و او را با پنجاه هزار تن از سپاهيان خويش به منطقه فرستاد . فضل بن يحيى برمكى با ارسال هداياى گرانقيمت براى حاكم جستانى ، او را متقاعد كرد كه از حمايت يحيى بن عبد الله دست بردارد و او را وادار به صلح كند . « 1 » به همين دليل ، يحيى بن عبد الله از حمايت حاكم جستانى و مردم تحت‌تأثير او محروم شد و همچنين از حمايت جمعى از همراهانش كه از زيديان بتريه بودند ، نااميد شد ، بنابراين يحيى مقاومت و ايستادگى در برابر سپاهيان خليفه را بىنتيجه ديد و سرانجام به پيشنهادهاى مكرر صلح فضل بن يحيى برمكى پاسخ مثبت داد . فضل بن يحيى به وى پيشنهاد كرد كه اگر صلح كند از خليفه براى وى امان خواهد گرفت . عاقبت يحيى پس از دريافت امان‌نامه‌اى كه به خط هارون نوشته شده بود و قضات و فقها و بزرگان بنى هاشم نيز بر آن شهادت دادند ، خود را تسليم كرد ، « 2 » اما هارون الرشيد به عهد خود وفا نكرد و با بهانه‌هاى واهى ، يحيى را به شهادت رساند ( 176 ه ق ) . « 3 » در اينكه يحيى بن عبد الله در مدت كوتاه اقامت خويش در منطقه

--> ( 1 ) . حميد بن احمد محلّى ، حدائق الورديه فى مناقب الزيدية ، اخبار ائمة الزيدية ، تحقيق ويلفرد مادلونگ بيروت ، دار النشر ، 1987 م ، ص 179 و مقاتل الطالبيين ، پيشين ، ص 468 . ( 2 ) . هندو شاه نخجوانى ، تجارب السلف ، تصحيح عباس اقبال ، تهران ، كتابخانه طهورى ، 1357 ، ص 138 ( 3 ) . مقاتل الطالبيين ، همان ، ص 479 .