به‌عنوان عاملى در پيوند اين دو گروه مؤثر بوده است . قريش به واسطه حمايت انصار از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و نقش آنان در جنگهاى نخستين صدر اسلام كه موجبات قتل عدهء زيادى از بزرگان قريش و موجب استقرار و ثبات اسلام گرديده بود از انصار كينه به دل داشتند و به نوعى در اين موارد نيز از امام على عليه السّلام ناخرسند بودند و وجود قريش به عنوان دشمن هردو گروه در پيوند آنان مؤثر بود و شايد ترس از برترىجويى آينده قريش بود كه بعضى از انصار را بر آن داشت كه زودتر از مهاجران در سقيفه بنى ساعده حضور يابند و به فكر تعيين جانشينى از بين خود باشند ، اما بعدها انصار در زمره هواخواهان امام على عليه السّلام درآمدند و اين مسئله حاكى از اعتماد آنان به امام على عليه السّلام به عنوان تنها فردى است كه ملاحظات قومى و قبيله‌اى را در اجراى امور مردم مدنظر ندارد و تنها به فكر اجراى صحيح احكام اسلام و اجراى عدالت است . دربارهء مسئله پيوند زناشويى بين امام حسين عليه السّلام و شهربانو و نقش آن در ترويج تشيع در ايران كه توسط بعضى از نويسندگان مطرح شده است ، پاسخ ما اين است كه اولا اين مسئله و واقعه از ديد تاريخى مشكوك است . در اين‌باره شهيد مطهرى رحمه اللّه در كتاب خدمات متقابل اسلام و ايران مىنويسد : اگر از زاويهء تاريخ بنگريم ، داستان شهربانو و ازدواج او با امام حسين عليه السّلام و ولادت امام سجاد عليه السّلام از شاهزاده‌اى ايرانى مشكوك است . « 1 » وى سپس به نقل و نقد روايتى از اصول كافى مىپردازد كه در اين‌باره آمده است و

--> ( 1 ) . مرتضى مطهرى ، خدمات متقابل اسلام و ايران ، قم ، دفتر انتشارات اسلامى ، 1362 ش ، ص 108 .