محمد على حاجيلو

122

ريشه هاى تاريخى تشيع در ايران ( فارسى )

قلعهء بسيار مهم نظامى « شاه دژ » بود كه بر فراز تپه‌اى در نزديكى شهر بزرگ اصفهان ، مقر سلطان سلجوقى قرار داشت . اين قلعه توسط احمد عطاش تصرف شد و تحت فرمانروايى او درآمد . « 1 » حسن صباح ضمن كسب اين پيروزيها ، از فرستادن داعيان مؤمن به اقصى بلاد اسلامى غفلت نمىكرد . از شاهكارهاى حسن جلب بعضى شخصيت‌هاى عالى مقام دربار سلجوقى بود كه از او طرفدارى مىكردند و موانع و دشواريهايى را كه در راه پيشرفت برنامه‌هاى اسماعيليان پيدا مىشد ، از ميان برمىداشتند . زمانى كه گردانندگان نظام دو پشتهء فئودالى و زمين‌دارى خطر قدرت اسماعيليان را نزديك ديدند ، سلطان سلجوقى را به تسخير الموت تحريك كردند . در راه رسيدن به اين مقصود احمد بن نظام الملك كه پدرش خواجه نظام الملك و برادرش فخر الملك به دست فدائيان اسماعيلى كشته شده بودند ، سردارى لشكريان سلطان را به عهده گرفت . لشكريان سلطان قلعه الموت را به محاصره درآوردند . « 2 » حسن با روش جنگ و مقاومت آنان را خسته كرد تا اينكه يكى از داعيان اسماعيلى به نام « ابو على اردستانى » با گروههايى مسلح از قزوين به يارى حسن آمد . « 3 » اسماعيليان الموت قوت گرفتند و نيمه شبى بر لشكريان سلطان شبيخون زدند و آنان را به سختى فرارى دادند ، چنان‌كه تا زمانى كه حسن زنده بود از لشكركشى مجدد به الموت بازماندند و كسى از جانب سلطان سلجوقى در صدد اين امر برنيامد . وقتى هم كه سلطان سنجر به تحريك

--> ( 1 ) . همان ، ص 520 . ( 2 ) . روند نهضت‌هاى ملى و اسلامى در ايران ، پيشين ، ص 521 - 520 . ( 3 ) . جهانگشاى جوينى ، پيشين ، ج 3 ، ص 73 .