را چه خوش‌تر از تحيّات مسكته النّفخات برگزيده اخيارى كه در بهار هستى ، اهتزاز نسيم عيسوى تنسيم زندگانى ، موقوف به شگفانيدن غنچهء ذات ميمنت صفات او . نامدارى كه هريك از سرداران جهان كه رقبه در ربقهء عبوديتش آورده ، سر عزّتش از اعلى عليّين گذشته تشريف دولت ابدى بر قامت قابليّتش به طراز دوام مطرّز گرديد و بر خلاف آن هركس از غرور جهل و نادانى طريق استنكاف پيموده در بيداى ناپيداى ادبار و نكبت سرگردان گشته ديگر از اسلاف و اعقاب نشان نديد . عالىمقدارى كه از يمن نور وجود با وجودش سرگشتگان فيافى ظلمت راه نجات ديده رخت به سرمنزل مقصود كشيدند . صاحب اقتدارى كه از اقتضاى هدايت‌مآثرش محرمان بزم زمانش مصداق كريمهء : يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ ، . . . وَ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ « 1 » ، مكرّم گشته به مقام مرام رسيدند - صلّى اللّه على سيّدنا و هادينا ما دام الفلك الدّوّار بدار [ ه ] و آله و عترته المعصومين هم اسوة الأخيار . و درود نامعدود بهترين خلايق بديل به منقبت متعالى مرتبتى سزاوار است كه به حكم لا مع و نص قاطع قايم‌مقام به حق و خليفهء [ 2 ب ] مطلق سوداى ذات منيع صفاتش را رتبهء استعداد ارزانى داشتند . قايم‌مقامى كه هركس در مقام تخلّفش آمده به غلّ لعن چون ابليس قدم در اسفل السّافلين نهاده ملعون ابد گرديد . مقتدايى كه مورد كلام معجز نظام أنت ولىّ فى الدّنيا و الآخرة گشته در دنيا و عقبى رهانندهء گرفتاران ذلّت و ظلام گشت . صاحب منزلت أنت منّى بمنزلة هارون من موسى . عالىمرتبت وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً ، « 2 » و تخت‌نشين من كنت مولاه فهذا علىّ مولاه ، ماه‌جبين الّلهمّ وال من والاه و عاد من عاداه . اميرى كه قضاى كلّ انس و جان به قول بلاغت‌نشان و أقضاكم علىّ از خصايص اوست . امامى كه سلونى عمّا شئتم از عرايض نفايس او . امير المؤمنين و قاتل المشركين اسد اللّه الغالب غالب كلّ غالب ، شعر : شهِ سريرِ ولايت امير كلّ امير * كه بازگشته به فرمانش آفتاب منير ابو الحسن اسد اللّه هاشمى نسبت * كه شرع مصطفوى را جناب اوست نصير

--> ( 1 ) بقره : 3 و 4 . ( 2 ) دهر : 8 .