شبلنجى شافعى در كتاب « نور الابصار » دو حديث ذيل را از صحيح مسلم و ترمذى روايت كرده است . 1 . مسلم از على عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : « و الذي فلق الحبّة و برأ النسمة انّه لعهد النبي الاميّ بأنّه لا يحبّني الّا مؤمن و لا يبغضني الّا منافق » . 2 . ترمذى از ابو سعيد خدرى روايت كرده كه گفته است : « كنّا نعرف المنافقين ببغضهم عليّا » . « 1 » احاديث در مورد لزوم محبت امام على بن ابى طالب عليه السّلام كه از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله روايت شده بسيار است كه نقل آن‌ها در اين مجال نمىگنجد . « 2 » نمونه‌هاى ياد شده بر اثبات مقصود ما در اين بحث كافى است . با توجه به روايات يادشده مسلمانان راستين محبّت امام على عليه السّلام را بر خود واجب مىدانستند ، اما آنان كه دل در گرو دنيا داشته و پيرو هواى نفس خود بودند ، اگر چه به ظاهر خود را مسلمان مىنماياندند و در جرگه‌ى مسلمانان زندگى مىكردند ، بغض و دشمنى آن حضرت را در دل داشتند ، و چه بسا آن را آشكار مىساختند ، و اين‌گونه بود كه محبت و عداوت نسبت به على عليه السّلام نشانه‌ى ايمان و نفاق شناخته مىشد . در اين ميان عدّه‌اى از صحابه‌ى پيامبر بيش از ديگران نسبت به امير المؤمنين عليه السّلام اظهار مودّت و ارادت مىكردند ، و با توجه به سفارش‌هاى فراوان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نسبت به آن حضرت و تأكيد بر شايستگىها و برجستگىهاى ويژه‌ى او نسبت به ديگر صحابه ، گفتار و كردار او را بدين جهت كه از هرنظر مورد عنايت و رضايت

--> ( 1 ) . نور الابصار ، ص 160 ، منشورات الشريف الرضي ، قم . ( 2 ) . ر . ك : الرياض النضرة ، الباب الرابع ، تأليف محب الدين طبرى ؛ قادتنا كيف نعرفهم ، ج 1 ، تأليف آية اللّه ميلانى .