كردن براى مسلمانان ، زيرا از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله روايت شده كه فرمود : « من دعا لأخيه المسلم به ظهر الغيب استجيب له و قال له الملك : و لك مثل ذلك » پس مقصود از نصيب در آيه‌ى يادشده همان است كه در حديث مزبور آمده است . يعنى دعايى كه در حق مسلمانى مىكند ، هم دعايش در حق آن مسلمان پذيرفته مىشود ، و هم خود او از آن نصيب مىبرد . بنابراين ، همان‌گونه كه انسان مىتواند از هر فرد مسلمان و مؤمنى درخواست دعا كند ، و اين مطلب مورد قبول وهابيان نيز هست ، طلب شفاعت از غير خدا هم جايز خواهد بود . نهايت اين‌كه در طلب شفاعت از ديگران ، تنها از كسانى مىتوان طلب كرد كه اهليت شفاعت داشته باشند ، مانند پيامبران ، صالحان ، مؤمنان و فرشتگان . فخر الدين رازى ، استغفار فرشتگان براى مؤمنان ، كه در آيه‌ى 7 سوره‌ى مؤمن « 1 » وارد شده است ، را به شفاعت تفسير كرده است و گفته است از اين آيه به دست مىآيد كه شفاعت فرشتگان مخصوص گنهكاران است ( نه چنان‌كه معتزله مىگويند شفاعت مخصوص غير گنهكاران و براى بالا رفتن مقام آن‌ها است ، نه در حق گنهكاران و براى بخشش گناهان آن‌ها ) . در حديثى كه ابن عباس از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله روايت كرده ، آمده است : « هرگاه مسلمانى از دنيا برود و چهل مؤمن بر جنازه‌ى او نماز بگذارند ، خداوند شفاعت آنان را در حق او مىپذيرد » . « 2 » واقعيت نماز ميّت ، چيزى جز دعا

--> ( 1 ) - الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَحْمَةً وَ عِلْماً فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تابُوا وَ اتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَ قِهِمْ عَذابَ الْجَحِيمِ . ( 2 ) - صحيح مسلم : 3 / 54 .