على ربانى گلپايگانى
325
درآمدى به شيعه شناسى ( فارسى )
فصل اوّل فلسفهى قيامت و حقيقت معاد قيامت تجلّىگاه رحمت ، حكمت و عدل الهى است . قرآن كريم در اينباره مىفرمايد : كَتَبَ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ لا رَيْبَ فِيهِ « 1 » خداوند رحمت را بر خود لازم نموده است ، به تحقيق كه در روز قيامت كه ترديدى در آن نيست ، شما را جمع خواهد نمود . رحمت از صفات كمال الهى است و مفاد آن اين است كه خداوند برآورندهى نياز موجودات است ، و هريك از آنها را به سوى كمال كه شايستگى آن را دارد هدايت كرده و به آن نايل مىسازد . « 2 » آفرينش انسان با ويژگىهايى كه دارد به روشنى بر شايستگى انسان نسبت به حيات ابدى دلالت مىكند .
--> ( 1 ) . انعام / 13 . ( 2 ) - الميزان : 7 / 25 .