على ربانى گلپايگانى
256
درآمدى به شيعه شناسى ( فارسى )
خدا آمده بودند ، آن هم در آخرين سفر حج پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و آخرين سال حيات او ، پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله مأمور ابلاغ امامت على عليه السّلام به اين صورت خاص بوده است ، و اين مطلب با ابلاغهاى پيشين كه به صورت محدود و در شرايط عادى انجام گرفته بود ، منافاتى ندارد . 3 . آيهى اكمال دين و يأس كافران الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِ ، الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً . « 1 » اين آيه از روزى خبر مىدهد كه در آن روز واقعهاى رخ داده است كه دو نتيجه را به دنبال داشته است : يكى يأس و نوميدى كافران از اينكه بتوانند به دين اسلام صدمهاى وارد كنند ، و ديگرى كامل شدن دين اسلام و تمام گرديدن نعمت الهى بر مسلمانان ، و رضايت خداوند از اسلام به عنوان دين الهى جاودان ، اكنون بايد ديد آن روز چه روزى بوده ، و آن واقعهى عظيم چه بوده است ؟ در احاديث بسيارى كه از طريق شيعه و اهل سنّت روايت شده ، شأن نزول آيه ، واقعهى عظيم غدير خم در هيجدهم ذى الحجة و در سفر حجة الوداع بيان شده است . يعنى پس از آنكه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله در جمع انبوه مسلمانان ، على عليه السّلام را به عنوان امام و پيشواى مسلمانان پس از خود معرّفى كرد ، اين آيه نازل گرديد . اين مطلب در روايات شيعه مسلّم و مشهور است ، و در روايات اهل سنّت نيز از عدّهاى
--> ( 1 ) . مائده / 3 .