دين و شريعت اسلام گردد . اين مطلب با مسأله‌ى ولايت و امامت على عليه السّلام رابطه‌ى مستقيم دارد ، چراكه على عليه السّلام پسر عمو و داماد پيامبر بود . و باتوجه به عقايد و رسوم قبيلگى كه در عرب سابقه داشت ، براى كافر مسلكان و فرصت‌طلبان زمينه و فرصت مناسبى بود كه اين اقدام پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را مطابق آن عقايد و آداب تفسير كنند ، و در نتيجه حقانيت اسلام كه درهم شكستن و برچيدن آن عقايد و آداب جاهلى از اهداف و شعارهاى آن بود ، را زير سؤال ببرند . اين‌جاست كه خداوند او را تسلّى مىدهد ، كه ما تو را از چنين اتهامى حفظ خواهيم كرد و برشريعت اسلام از اين جهت آسيبى وارد نخواهد شد . « 1 » ممكن است گفته شود : باتوجه به حديث يوم الدار ، و حديث منزلت و احاديث ديگرى كه ( به اعتقاد شيعه ) در آنها مسأله‌ى ولايت و امامت على عليه السّلام بيان شده است ، و آنچه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله به مسلمانان ابلاغ مىكرد ، معارف و احكامى بود كه از جانب خداوند نازل شده بود ، حكم مربوط به امامت على عليه السّلام قبلا نازل شده ، و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله هم آن را ابلاغ كرده بود ، در اين صورت آيه‌ى تبليغ مربوط به امامت على عليه السّلام نخواهد بود . پاسخ اين است كه آيه‌ى تبليغ با آنچه گفته شد منافات ندارد ، زيرا آن‌چه در تبليغ مورد نظر است ، تبليغ ويژه است . و آن عبارت است از ابلاغ امامت على عليه السّلام در آن شرايط ويژه و در جمع ده‌ها هزار مسلمان كه از مناطق مختلف به زيارت خانه‌ى

--> ( 1 ) . ر . ك : الميزان : 6 / 45 - 52 .