على ربانى گلپايگانى
200
درآمدى به شيعه شناسى ( فارسى )
جهت معجزه استوارترين راه شناخت مدعيان راستين پيامبرى است ، قرآن كريم آن را « بيّنه » ناميده است . لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ . . . « 1 » . وَ لَقَدْ جاءَتْهُمْ رُسُلُنا بِالْبَيِّناتِ « 2 » . وَ لَقَدْ جاءَكُمْ مُوسى بِالْبَيِّناتِ « 3 » . وَ آتَيْنا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّناتِ « 4 » . معجزه كار خارقالعادهاى است كه با استفاده از اسباب طبيعى انجام نمىشود و پيامبر الهى آن را براى اثبات دعوى نبوت خويش انجام مىدهد . از آنجا كه سبب طبيعى ندارد معلوم مىشود سبب و منشأ آن ماوراى طبيعى است . و باتوجه به اينكه محتواى دعوت او حق و فضيلت است روشن مىشود كه اين كار خارقالعاده توسط نيروهاى شيطانى كه توان كارهاى خارقالعاده را دارند ، نيست ، بنابراين ، سبب و منشأ آن الهى است ، و عدل و حكمت خداوند مانع از اين است كه چنين قدرتى را در اختيار انسان دروغگو قرار دهد . بدين طريق ، صدق دعوى پيامبرى كسى كه داراى معجزه است اثبات مىشود . خواجه نصير الدين طوسى در اينباره چنين گفته است :
--> ( 1 ) . حديد / 25 . ( 2 ) . مائده / 32 . ( 3 ) . بقره / 92 . ( 4 ) . بقره / 87 .