فصل دوّم عدل الهى حقيقت عدل الهى در اين‌كه خداوند عادل است ، مسلمانان اختلافي ندارند ، زيرا قرآن كريم صريحا هر گونه ظلمى را از خداوند نفى كرده مىفرمايد : إِنَّ اللَّهَ لا يَظْلِمُ مِثْقالَ ذَرَّةٍ « 1 » . ولى در تفسير عدل الهى دو ديدگاه است . ديدگاه اوّل اين است كه عدل حسن ذاتى و ظلم قبح ذاتى دارد ، و از آن‌جا كه خداوند هرگونه كمال و صفت نيكويى را دارد و از هرگونه نقص و صفت ناپسندى پيراسته است ، آراسته به صفت عدل و پيراسته از صفت ظلم است . شيعه و ديگر مذاهب اسلام مانند معتزله و ماتريديه كه به حسن و قبح عقلى معتقدند ، عدل الهى را اين‌گونه تفسير مىكنند . ولى كسانى كه حسن وقبح عقلى را قبول ندارند ( مانند اشاعره ) مىگويند . هر فعلى كه خداوند

--> ( 1 ) . نساء / 40 .