على ربانى گلپايگانى

161

درآمدى به شيعه شناسى ( فارسى )

فصل اوّل توحيد و شرك توحيد يكى از مهم‌ترين عقايد اسلامى است . دعوت به توحيد و نفى شرك يكى از اهداف بعثت پيامبران الهى بوده است . وَ لَقَدْ بَعَثْنا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ اجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ . « 1 » اعتقاد به توحيد و نفى شرك مورد اتفاق همه‌ى مذاهب اسلامى است . با اين حال ، در تفسير و تبيين آن ، اقوال و آراى مختلفى مطرح شده است ، ما در اين‌جا بدون آن‌كه به بحث در مورد اقوال و آراى ديگران بپردازيم ، عقيده‌ى شيعه‌ى اماميه را در مورد اقسام و مراتب توحيد و شرك بيان خواهيم كرد . توحيد را معمولا به ذاتى ، صفاتى ، افعالى و عبادى ، تقسيم كرده‌اند ، ولى گاهى به جاى توحيد افعالى ، توحيد در خالقيت و توحيد در ربوبيت را ذكر مىكنند ،

--> ( 1 ) . نحل / 36 .