ركن الدوله ، اردشير ميرزا ( ص 53 - ص 30 چاپ اول ) پسر نهم عباس ميرزاى نايب السلطنه كه در اواخر عمر پدر حاكم گروس و صائين قلعهء افشار بود . چون محمد شاه به سلطنت رسيد او را به سركوبى عموى خود اسمعيل - ميرزا حاكم بسطام فرستاد و او فاتح شد و بالنتيجه به حكومت گرگان منصوب گشت . در 1252 كه محمد شاه عازم گرگان و خراسان شد او را به طهران خواست و به نيابت سلطنت گذاشت و چون بازگشت او را حاكم مازندران نمود و او هفت سال در اين سمت بود . در 1264 حاكم لرستان و خوزستان شد و در سال 1269 به وزارت ميرزا موسى مستوفى تفرشى به حكومت طهران منصوب گشت و تا 1273 در اين مقام بود . در اين سال به ركن الدوله ملقب و حكمران آذربايجان شد و دو سال در اين مقام به سر برد و در 1276 حاكم گيلان شد . ركن الدوله تا سال 1278 حاكم گيلان بود و در آن سال معزول گشت . او سخت به شراب‌خوارگى موصوف و به باده‌گسارى مايل بود و در 1282 در سنى بالغ بر شصت درگذشت . وى شاهزاده‌اى فاضل ، اديب ، شاعر ، خوشنويس بود و در شاعرى « آگاه » تخلص مىكرد كه درست عكس حالت يك فرد شرابخواره است . ميرزا محمود گرگانى ( ص 53 - ص 30 چاپ اول ) پسر دوم حاج ميرزا نصر الله گرگانى و برادر پدرى مرحوم عبد الله مستوفى كه در حدود 1245 متولد شد و در آغاز كار به خدمت ميرزا يوسف مستوفى آشتيانى درآمد و اطلاعات ادارى خود را در دستگاه وى به دست آورد . چندى از طرف مستوفى حاكم ساوه بود . در 1288 به پيشكارى ماليه يا وزارت خراسان منصوب شد و قريب به دو سال در اين سمت ماند . در 1290 دوباره نزد مستوفى الممالك مشغول كار شد و در 1291 وزارت طهران به وى محول گرديد و مدت هفت سال در اين سمت بود و در اين دوره بود كه با حرمت الدوله دختر حاج فرهاد ميرزا ازدواج كرد . در 1300 استيفاء فارس به او داده شد و سرانجام روز دوشنبه 11 رمضان 1311 هجرى قمرى در طهران درگذشت . ميرزا محمود مردى بود زرنگ و زيرك و عياش و تجمل‌دوست بود و تار را