خانه روى آورند . او به خانه به عنوان « مركز اصلى تمدن » مىنگريست . « 1 » در سالهاى اخير ، كارول گيليگان ( روان‌شناس ) تمايزى ميان عقايد زنان و مردان قايل شده است . او در كتاب سال 1982 خود با نام با صدايى متفاوت كه بسيار مورد استقبال واقع شد ، شرح مىدهد كه چگونه مردان به سمت كارهاى سرنوشت‌ساز و رسمى مىروند و بر اصول كلى تأكيد مىكنند ، در حالى كه زنان به سمت صميميت و مراقبت كشش دارند و اولويت را به روابط انسانى مىدهند . گيليگان اشاره مىكند كه فكر « مراقبت » در زنان به هيچ‌وجه پست‌تر از فكر « كارهاى سرنوشت‌ساز » مردان نيست ؛ اين فقط يك تفاوت است كه اهميت بسيارى نيز دارد . در طى دهها سال ، همين فكر مراقبت نقشى حساس در ايجاد توازنى سالم ميان فرد و جامعه در آمريكا ايفا كرده است . از آنجا كه اين امر در ميان خودخواهى و ديگرخواهى ايجاد توازن كرده و در ميان ارزشهاى اقتصادى و ارزشهاى غيراقتصاد آشتى برقرار كرده است ، تا حدودى به سمت تعديل روحيه زياده‌خواهى كه جزء ذاتى سرمايه‌سالارى ( كاپيتاليسم ) است ، پيش رفته است . پيش از دهه 1960 ، زمانى كه در مقايسه با وضعيت كنونى ، خانواده‌هاى بيشترى در مسير سنتى خود ساماندهى شده بودند ، زنان منادى همين خصلت ( مراقبت ) كه خانواده و جامعه را به يكديگر گره مىزد ، بودند . دست‌كم در ميان طبقات متوسط ، تقسيم كار روشنى در ميان دو جنس وجود داشت كه به زنان امكان مىداد مقدار زيادى از وقت خود را به تغذيه و پرورش

--> ( 1 ) - Jane Addams , Democracy and Social Ethics ( Cambridge Mass . : Belknap / Harvard University Press , 1964 ) .