قديمى است كه در داخل يك وادى در مشرق دهكدهء حسينيه قرار دارد . مىگويند از بناهاى سليمان بن داود ( ع ) است . در واقع معبدى است كه از جلو آن دوازده چشمهء آب خارج مىشود كه هر چشمه مخصوص يك نوع بيمارى است . هرگاه بيمارى در آن غسل كند ، به اذن خداوند از آن بيمارى شفا يابد . آب اين چشمه‌ها گرماى زيادى دارد و صاف و خوش‌بوست و بيماران از هر سو به آنجا مىشتابند . از مزارات مهم اطراف طبريه ، قبر سليمان بن داود ( ع ) است كه در مشرق درياچه واقع است . گفته‌اند كه قبر لقمان حكيم و پسرش نيز در مشرق اين درياچه است . بعضى هم گفته‌اند كه قبر سكينه ( دختر امام حسين ( ع ) ) در بيرون شهر طبريه است ؛ ولى طبق روايت درست قبر او در مدينه است . از جمله قبور ديگرى كه گفته‌اند در بيرون شهر طبريه است ، قبر عبيد الله بن عباس بن على ( ع ) و معاذ بن جبل و كعب بن مرة البهرى است . « 1 » قزوينى هم به بعضى از شگفتيهاى شهر طبريه اشاره كرده ، مىنويسد در آنجا عقربهاى كشنده بسيار است ؛ همچون عقربهاى اهواز . در طبريه نهر بزرگى است كه نصف آب آن سرد است و نصف ديگر گرم و هرگز به هم مخلوط نمىشود . در اين شهر محلى است كه در آن هفت چشمه است ، هفت سال از آن چشمه‌ها آب مىجوشد و هفت سال بعد خشك است . « 2 » ابو الفداء در قرن هشتم هجرى مىنويسد : طبريه سابقا قاعده ( پايتخت ) اردن بود و امروز شهرى ويران است . صلاح الدين ايوبى آن را از فرنگان باز پس گرفت و از آن پس ويران شد . « 3 » ابن بطوطه ، سياح معروف كه در همين قرن به شهر طبريه آمده ، در وصف آن مىنويسد : در گذشته شهرى بزرگ و باعظمت بوده و اكنون فقط آثارى از آن عظمت و بزرگى بر جاى مانده است . اين شهر گرمابه‌هاى شگفتى دارد كه هريك به دو قسمت مردانه و زنانه تقسيم مىشود و آب داغ دارند . از اين شهر براى زيارت چاهى كه يوسف ( ع ) را در آن انداخته بودند ، رفتيم . اين چاه در صحن مسجد كوچكى واقع شده است و زاويه‌اى هم دارد . « 4 »

--> ( 1 ) . معجم البلدان ؛ ج 4 ، ص 18 - 19 و قزوينى ، زكريا بن محمد بن محمود ؛ آثار البلاد و اخبار العباد ؛ ج 1 ، ص 282 - 283 . ( 2 ) . آثار البلاد و اخبار العباد ؛ ج 1 ، ص 283 . ( 3 ) . تقويم البلدان ؛ ص 263 . ( 4 ) . سفرنامهء ابن بطوطه ؛ ج 1 ، ص 60 .