كردند . از اشبيليه هيأتى به مراكش رفت تا بيعت مردم اشبيليه را به خليفهء موحدى اعلان دارد . خليفه نيز ابو عبد الله بن السيد ابى عمران را در امارت اشبيليه ابقا كرد . « 1 » اما ، سرانجام اشبيليه كه از بزرگترين شهرهاى اندلس بود با جمعيت بسيار و ثروت و ذخاير بىحساب مورد حمله مسيحيان واقع شد . آلفونسو ، پادشاه مسيحيان براى آنكه در محاصره موفّق شود نخست همهء دژهاى خط مقدم اشبيليه را تصرف كرد ، سپس همهء مزارع و دشتهاى سرسبز آن را به نابودى كشيد و سرانجام ارتباط آن را با دريا قطع كرد . بدين ترتيب ، فرناندوى سوم پادشاه قشتاله در پاييز 644 ق / 1246 م با سپاهى . . . رهسپار اشبيليه شد ، از مقابل قرمونه از رود وادى الكبير گذشت و مزارع و روستاهاى منطقهء اشبيليه را ويران ساخت و شمارى از مسلمانان را اسير كرد . . . محاصرهء كامل اشبيليه در جمادى الاولى 645 / اواسط اوت 1247 آغاز شد . . . در روز بيستم اوت همين سال اشبيليه از همه طرف در محاصرهء دشمن درآمد . . . با وجود اين محاصره به روايت مورخان مسيحى باز هم برخى كشتيهاى مسلمانان درآمد و شد بودند . . . و از پلى كه بر بخشى از رود وادى الكبير بسته بودند به اشبيليه كمك مىرسانيدند . طى محاصرهء اشبيليه مسيحيان به روستاها و مزارع مجاور شهر حمله مىكردند و هرچه بود ويران مىكردند و غارت مىنمودند ، حتى بارها به منية البحر كه همه باغها و بوستانها بود و موحدين در جنوب شرقى شهر اشبيليه احداث كرده بودند ، حمله كردند و هرچه يافتند از چارپايان و اموال و جامه‌ها بردند و همهء مسلمانانى را كه در آنجا بودند ، كشتند و خانه‌ها را آتش زدند و در ربض مقرينه در شمال شرقى شهر اشبيليه نيز چنين كردند . نه ماه از محاصرهء اشبيليه گذشت و شهر همچنان استوار مقاومت مىكرد . ولى پس از مدتى كه تمام راهها بدقت بسته گرديد كم كم شبح گرسنگى چهرهء مخوف خود را آشكار ساخت . مردم اشبيليه بناچار سرنوشت محتوم خود را پذيرفتند و نماينده فرناندو با مردم به مذاكره پرداخت و مقرر شد اشبيليه تسليم شود ولى به چند شرط ، يكى آنكه مردم هيچ بنايى را ويران نكنند و شهر كامل و دست نخورده تسليم

--> ( 1 ) . همان ؛ ج 4 ، ص 330 .