قدرت و كارى نيست ، و از جهت اين سخن مسلمانان آنان را قدريه نامند . ديگر در اين گفتار همداستانند كه مسلمان فاسق نه مؤمن است و نه كافر ، بلكه جاى وى در ميان آن دو است از اينرو آنان را براى كناره‌گيرى از ديگر مسلمانان معتزله ناميدند . ديگر آنكه گفتند آنچه را كه خداوند از كارهاى بندگان بدان امر نكرده و يا از آن نهى ننموده چيزى از آن نمىخواست « 113 » . » فرقه‌هاى معتزله علاوه بر اصول عقايد پنجگانه هريك داراى عقايد خاص خود نيز بودند . نامگذارى اين گروه‌ها ، بمناسبت پيروى هر گروه از يكى از پيشوايان اين فرقه است كه پاره‌اى از آنها افكار و عقايد تازه‌اى را عرضه داشته‌اند .

--> ( 113 ) - الفرق بين الفرق ص 72 .