ابو سعيد پس از آن بعسكر رفت ، « 324 » و در آنجا با محمد بن عمر صميرى متكلم مشهور ملاقات كرد . « ابو عبد الله محمد بن عمر صميرى از مردم صميره و از معتزليان بصره بود . . . . . و ابو سعيد سيرافى علم كلام را از او آموخته « 325 » » « ابو سعيد فقيهى بر مذهب علماء عراق بود و جانشين قاضى ابو محمد بن معروف ، كه در نحو استادش بود « 326 » » ابو سعيد بخش مهمى از عمر خود را بقضاوت بغداد گذراند و « كرخى فقيد ويرا جلو ميانداخت و بر همه برترى ميداد و مجلس برايش ترتيب داد كه در آن فتوى دهد « 327 » » ابو سعيد در روز دوم ماه رجب 368 ه . در بغداد از جهان درگذشت . آثار بسيارى از وى باقيمانده كه مشهورترين آنها شرح كتاب سيبويه است . سيبويه در فارسى يعنى بوى سيب است استخرى مينويسد : « سيبويه النحوى الكابب از اهل اصطخر بود و مقام در بصره داشت و به شيراز فرمان يافت و تربة او بشيراز است و كتابى تصنيف كرده است « 328 » » ابن نديم درباره او مىنويسد : « و كتابى را تأليف كرد كه نه پيش از وى كسى مانند آن را تاليف نموده ، و نه بعد از او كسى تأليف كرد » و هم او از قول مازنى گويد : « شرمسارى براى آنكسى ميماند كه پس از سيبويه بخواهد كتاب بزرگى در نحو تأليف كند « 329 » »

--> ( 324 ) - عسكر مكرم از شهرهاى خوزستان و از مراكز مهم معتزله بوده است . ( 325 ) - الفهرست ترجمه تجدد ص سيزده . ( 326 ) - الفهرست ترجمه تجدد ص سيزده . ( 327 ) - الفهرست ترجمه تجدد ص سيزده . ( 328 ) - المسالك و ممالك ص 128 . ( 329 ) - الفهرست ص 89 .