سيبويه سى و دو ساله بود كه در دوران هارون الرشيد بعراق رفت . و چهل و پنج ساله بود كه بشيراز بازگشت و به سال 277 ه . در شيراز درگذشت . آرامگاه او هم اكنون در شيراز است و به سنگ سياه مشهور . ابو سعيد بر كتاب سيبويه شرحى نوشته كه در شهرت بكتاب خود سيبويه رسيده است . ابو سعيد در نحو و كلام و فقه و ادب بروزگار خود شهره بود . بجز شرح كتاب سيبويه كتابهاى بسيارى از او بر جاى مانده كه از آن جمله است : كتاب الغايت الوصل و القطع كتاب اخبار النحويين ( البصريين ) كتاب الوقف و الابتداء كتاب صنعتة الشعر و البلاغه كتاب شرح مقصوره ابن دريد و كتابهاى ديگر « 330 » . ابو سعيد شاعرى توانا نيز بود . دو بيت زير از اوست : اسكن الى مسكن تسربه * ذهب الزمان و انت منفرد ترجو غدا و غدا كحاملته * فى الحى لا يدرون ما تلد « 331 » » مفهوم شعر چنين است .

--> ( 330 ) - الفهرست ص 15 . ( 331 ) - فارسنامه ناصرى كتاب دوم ص 224 .