يازدهم : لندى « 1 » ، بيست [ و ] دو سال . دوازدهم : خن نون وانگ « 2 » ، شش ماه سيزدهم : شيندى « 3 » ، سى سال . و از جمله اين پادشاهان سيزده‌گانه ، شانگ دى « 4 » و بوشانگ خو « 5 » طفل شيرخواره بودند ، مادران ايشان را بر كنار گرفته ، بر تخت مىنشستند و حكم مىكردند ، چونگ دى « 6 » هم طفل بود دو ساله ، و جيدى هشت ساله بود ، و به واسطهء آنكه رشدى و كفايتى داشت ، اميرى لنگى « 7 » نام او را زهر داد و بكشت . شيندى را اميرى بوده ، تونجوح « 8 » نام ، با وى دل بد كرده ، طمع در ملك كرد ، و اميرى ديگر سوچينگ سانگ « 9 » نام بيامد و او را بكشت ، و مدّتى شيندى « 10 » را كوج داد . بعد [ r 402 ] از آن او نيز آغاز فتنه كرد ، و شيندى را از تخت دور گردانيد ، چنان كه به گوشه‌اى از ولايات رفت و بنشست ، و آن امير به جاى او حكم مىكرد ، بعد از مدّتى لشكرى بيگانه درآمد ، و سوچينگ سانگ « 11 » را بكشت . شيندى چون آن خبر شنيد ، خود و خاتونش از شادى چندان خنده زدند كه جان بدادند . و مدّتى كه سوچينگ سانگ حكم مىكرد ، چون شيندى زنده بود ، از جمله سى سال مذكور است ، و چون او نماند ، پادشاهى [ به ] آن جماعت كه خروج كرده بودند منتقل شد . طبقهء بيستم جماعت كه ملك بستدند ، و اوّل ايشان پادشاه صد و شصت و ششم است ، چهار مرتبه ، شصت و يك سال .

--> ( 1 ) . Lingdi ( 2 ) . Hongnogwang ( 3 ) . Xiandi ( 4 ) . Shangdi ( 5 ) . Beixianghu ( 6 ) . Chongdi ( 7 ) . Liang Ji ( 8 ) . Dongzhuo ( 9 ) . Cao Chengxiang ( 10 ) . Xiandi ( 11 ) . Cao Chengxiang