- . « د » و « ذ » را يكسان مىنويسد : باشد ، شود 641 b ؛ تواند بود 645 b ؛ رسيد 647 b ؛ برادر 647 a . - . « س » را عموما با سه نقطهء زير مىنگارد : است 641 b ؛ بت‌پرست 642 b ؛ پسنديده 645 b ؛ راست 646 b . - . ك و گ را يكسان مىنويسد به كاف . جداكانه 642 a ؛ دكر 645 b ؛ كركى چهارشاخ 645 b ؛ بزرك 647 b ؛ تختكاه 648 a . 4 ) نسخهء چاپى آراستهء خانم دكتر وانگ اى دان . اين نسخه را با دقّت بررسى كردم . بىمجامله چنان كه گفتم از چاپهاى نمونه‌وار تصحيح است ، در مواردى به تصحيح قياسى دست زده‌اند كه به گمان من درست نمىآيد . در صفحه 84 س 11 - از نقايص اين متن چاپى سطر شمار نداشتن است - « بنكت » كه به تصريح با اعراب آمده است ، به « بنگرد » تصحيح شده است بىپشتوانگى حتّى يك نسخه ! يا در ص 125 ، س 8 : تركيب كهن و ديرين « تاى موى » - كه صدها شاهد براى آن مىتوان يافت - به « تار موى » تصحيح شده است ، و پيداست كه اين موارد نه از كوتاهى خانم دكتر است ، همچنين مشدّد نوشتن « على حدّه » است و گرفتار آمدن به غفلت روزگار در مشدّد نوشتن « دوم » ص 96 ، 123 ، « سوم » ص 141 ، 151 بتكرار ؛ و بىتشديد نوشتن واژه‌هاى مشدّد چون : مدت ، ( تقريبا همه‌جا ) ، تعلق ص 123 و كيفيت و مفصل و اول و . . . براى بانوى استادى كه سروكار ايشان با دانشجويان نوآموز است در كشورى خارجى ! و يا با همزه آوردن « جمله » كه در متنهاى كهن رواتر حذف همزه است ، ص 114 ، 130 ، 155 ؛ و يا عدم اشاره به حذف شناسه ، بويژه در متن جامع التّواريخ كه بيش از ساير متنها ديده مىشود . ص 115 ، 125 ؛ و حذف « پاره » در تركيب « پنج پاره شهر » در ص 120 ، كه در ص 105 ، س 15 نيز آمده بوده ؛ نه اين موارد به