ذكر سوم پادشاه سلطان جلال الدّوله و الدّين ملكشاه ابو الفتح بن الپ‌ارسلان محمّد بن داود سلطان ملكشاه بن الپ‌ارسلان پادشاهى جبّار كامگار مساعدبخت موافق‌روزگار بود ؛ جمله اسباب سلطنت او را مهيّا ، و حشمت و دولت مهنّا ، مؤيّد به تأييد آسمانى ، موفّق به توفيق ربّانى ، پدران او جهانگيرى كردند و او جهاندارى ، ايشان درخت دولت نشاندند ، و او برخورد . ايشان تخت و تاج سلطنت بستدند و بنهادند ، و او برنهاد و بنشست . او قلادهء عقد دولت و بهار جوانى ملك و طراز كسوت پادشاهى بود . رايت حشمت منصور ، و اعداى دولت مقهور ، سپاه مطيع و رعيّت خشنود و مطاع ، و بلاد معمور . يكچندى در ميدان جهان گوى سلطنت زد ، و اسپ كامرانى تاخت ، و بر بساط ملك شطرنج شاهى باخت ، و روى به هيچ طرف و مراد و مرام ننهاد كه وصول آن غرض به حصول موصول نگشت . و ازجمله اقبالهاى او آنكه وزيرى داشت مانند نظام الملك كه وزيرى مثل او نادر افتد ، مقتداى صدور عالم و پيشواى دهات بنى آدم . و بعد از وفات پدرش * با وجود نه برادر مهتر و كهتر از او سلطنت بر او مقرّر شد ، و ملك او را مسلّم گشت ، به راى صايب و عزم نافذ و حسن كفايت