رودبار شده به نزديكى ميمون‌دز رسيدند و هولاگو در اواخر رمضان 654 بر معابر سخت بين رودبار و طالقان مستولى گرديده قلعهء ميمون‌دز را كه دورادور آن شش فرسنگ بود تحت محاصره گرفت ولى به زودى فهميد كه تسخير اين قلعهء مستحكم كار آسانى نيست بخصوص كه زمستان در پيش بود و تهيهء سيورسات به سهولت امكان نداشت هولاگو بار ديگر خورشاه را به اطاعت خواند و چون خورشاه ديد كه ديگر مقاومت امكان ندارد و محصورين ميمون‌دز هم بيش از اين براى ايستادگى حاضر نيستند پسر و برادر خود را با خواجه نصير الدين طوسى و پسران رئيس الدولة همدانى طبيب و موفق - الدولة روانهء خدمت هولاگو كرد و خود نيز در تاريخ اول ذىالقعده سال 654 از قلعه به زير آمده در حضور هولاگو زمين خدمت بوسيد و دورهء اقتدار 177 سالهء اسماعيليان به اين ترتيب به انتها رسيد . « 1 » هولاگو با خورشاه باحترام تمام رفتار كرد و امر داد كه كسان او قلعهء ميمون‌دز را با قريب صد قلعهء ديگر از اسماعيليان كه در آن حوالى و در قهستان بود خراب نمودند فقط از اين ميان سه حصار گردكوه و لنبه‌سر و الموت دست از مقاومت برنداشتند . عاقبت گردكوه بعد از بيست روز تسليم شد و لنبه‌سر يك سال پايدارى نمود ولى چون و با در ميان سكنهء آن بروز كرد مستحفظين تاب نياورده بقبول اطاعت و گشودن درهاى حصار ناچار شدند . هولاگو قلاع عمدهء اسماعيليه را كه مركز اجتماع ذخائر و نفايس اشياء ايشان بود غارت كرد و گنجينه‌ها و آلات و ادوات گرانبهاى آنها را بين قشون خود تقسيم نمود و خورشاه را واداشت كه به مستحفظ الموت ملقب به سپهسالار امر دهد تا سر تسليم فرودآورد . خورشاه نيز چنين كرد ولى سپهسالار از قبول فرمان او سرپيچيد عاقبت هولاگو قشونى فراوان بفتح آن مأمور ساخت و ايشان پس از سه روز جنگ سخت الموت را هم مانند قلاع ديگر اسماعيلى مسخر كردند و اين آخرين پناهگاه معتبر فدائيان كه مركز دولت و آشيانهء مهم ايشان محسوب مىشد نيز بچنگ مغول افتاد . مغول داخل آشيانهء اصلى حسن صباح و پيروان او شدند و آلات جنگى و

--> ( 1 ) - خواجه نصير الدين در تاريخ اين واقعه گفته : سال عرب چو ششصد و پنجاه و چار شد * يك‌شنبه اول مه ذىالقعده بامداد خورشاه پادشاه سماعيليان ز تخت * برخاست پيش تخت هولاگو بايستاد .