رومانوس بصدد استمالت وى بود بخلاف معهود كه امپراطوران با ولايتداران مكاتبه نميكردند نامه به دو نوشت با دو فرستاده و تقاضاى مبادله اسيران كرد . اخشيد نامه‌اى مفصل بپاسخ وى فرستاد و تأييد كرد كه تابع خليفه عباسى است و از وسعت قلمرو خود سخن گفت . قلمرو حمدانيان نيز عرصه كشاكش روميان و مسلمانان بود ، سيف الدوله با روميان جنگها داشت كه شمار آن بچهل رسيد كه گاه شكست مىخورد و گاه فيروز ميشد . بسال 339 در قلمرو روم تا قيساريه راند و آهنگ سمندو كرد كه شهرى در دل آسياى صغير بود و دمستق سردار رومى را فرارى كرد ، از آن پس آهنگ صارخه كرد كه تا قسطنطنيه هفت روز راه بود و در آنجا سپاه دمستق را تارومار كرد و اين جنگ از معروفترين جنگهاى وى با روم بود . بسال 342 جنگ سيف الدوله و روميان از سر گرفته شد و قسطنطين پسر دمستق اسير شد و سيف الدوله او را بحلب برد كه در آنجا بمرد و روميان بتلافى بقلمرو اسلام تاختند و بسال 348 تا طرسوس آمدند و قلعه هارونيه را كه هارون الرشيد به نزديكى مرعش بنا كرده بود ويران كردند آنگاه آهنگ ديار بكر كردند و به ميافارقين آمدند و در قلمرو حمدانيان و عباسيان قتل و غارت كردند و وحشت همه جا را گرفت و ابن نباته خطيب معروف خطبه‌هاى هيجان‌انگيز خود را كه بنام خطبه‌هاى جهاديه معروف است در اين روزگار انشا ميكرد تا مردم را بجهاد روميان ترغيب كند . وضع دولت عباسى بدوران بويهيان بهتر از اين نبود كه قدرت از خليفه برده بودند و ميان خود نيز اختلاف داشتند . روميان ضعف خلافت را غنيمت شمردند و بسال 350 نقفور فوكاس سردار رومى جزيره كريت را بگرفت ، پس از آن بر سيف الدوله حمدانى فيروز شد و بسيارى شهرهاى آسياى صغير چون مرعش و ديبق را بگشود و به نزديك منبج ابو فراس حمدانى شاعر مشهور را كه امير شهر بود اسير كرد و بر حلب