جنايتكار را يارى كند يا او را پناه دهد هر كس او را يارى كند يا پناه دهد روز قيامت لعنت و غضب خدا بر او باشد . يهودان هر وقت بجنگ آمدند با مؤمنان خرج كنند يهودان بنى عوف با مومنان متحدند و در حكم يك امتند ، يهودان پيرو دين خود و مسلمانان پيرو دين خويشند . بندگان نيز در حكم آنها هستند مگر آنكس كه ستم كند يا مرتكب جرم شود . هيچكس جز به اجازه محمد از رديف آنها خارج نشود . خون از ميان نرود هر كس خون كسى را بريزد زحمت آن دامنگير او و خانواده‌اش شود ، مگر آنكه ستم ديده باشد . حوادث و اختلافاتى كه ميان پيروان اين پيمان رخ ميدهد مرجع آن خدا و محمد رسول اوست . خدا با بهترين قسمت اينقرارداد است . قريش و ياران آنها پناه داده نميشوند . پيروان اين قرارداد هم ديگر را بر ضد كسى كه به يثرب هجوم مىكند يارى كنند . اگر آنها را به صلح دعوت كنند بپذيرند و اگر آنها به صلح دعوت كنند بايد مومنان هر يك به سهم خود بپذيرند . نظر ما درباره پيمان از مطالعهء اين پيمان معلوم مىشود كه پيغمبر بوسيلهء آن وحدت مسلمانان را كه از قبايل و طوايف مختلف بودند تأمين كرده و پايه روابط آنها را بر اساس دين نهاده است بعلاوه در متن پيمان اين نكته را گوش‌زد كرده كه جماعت از اين لحاظ كه داراى شخصيت دينى و حقوقى و سياسى است حقوقى بعهدهء افراد دارد و بايد همه افراد مشتركا براى امنيت اجتماعى و قطع ريشهء مفسدان بكوشند ضمنا يهودان را از لحاظ حقوقى همرديف مسلمانان نهاده و زمينه را براى آنها هموار كرده كه اگر بخواهند پيرو اسلام شوند . اين نكته را نيز بايد گفت كه اين پيمان فقط در سيرت ابن هشام نقل شده است ،