مملكت در سال 1405 م منعقد گرديد . « 9 » همچنين نبايد فراموش كرد كه ميان گروههاى سواركاران مسلمان و مسيحى روابط دوستانه برقرار بود . سواركارى اسپانيا در قرون وسطا بسيارى از رسوم سواركارى اسلامى و خصال برجستهء آن را اقتباس كرده بود و در آن به ديدهء احترام مىنگريست . مسابقات اسب‌دوانى ميان سواركاران ماهر مسيحى و مسلمان بيشتر در پايتخت اسلامى در جوى از دوستى و حماسه برگزار مىشد و هزاران تن مسلمان و مسيحى براى تماشا حاضر مىآمدند . اين اجتماعات دوستانه كه دو عنصر مخالف را در خود گرد آورده بود از جنبه‌هاى قومى و دينى بسى فاصله داشتند . غرناطه كه به سواركاران خود مفاخرت مىورزيد در اين مسابقات صحنهء هنرنمايى بود . اين است آن دو تصوير متفاوت كه معركهء سلطه و قوت و مبارزهء زندگى و مرگ و حريت و بندگى ، ميان اندلس و اسپانياى مسيحى به ما عرضه مىدارد . در اين مبارزهء درازمدت عوامل دينى و قومى همواره تعيين‌كننده نبوده‌اند . و با وجود اين گرايشهاى دينى يا صليبى هرگاه كه خطر يكى از دو طرف را تهديد مىكرده است يا هرگاه مبارزه ميان دو فريق به حد اعلا مىرسيده آشكار مىشده است . چون اسپانياى مسيحى احساس كرد كه پس از استيلا بر شهرهاى بزرگ و ناتوان شدن مملكت اسلامى در موضع تفوق و غلبه است ديگر براى آنكه نبرد فتح مجدد بازپس‌گيرى را رنگ دينى يا ملى عميق دهد درنگ نكرد . از سوى ديگر موقعيت براى چنين اقدامى كاملا مناسب بود . تا اين زمان اسپانياى مسيحى هر وقت مىخواست كه اين هدف خويش را متحقق گرداند منازعات داخلى او را از اين كار بازمىداشت يا دخالت دول نيرومند اسلامى كه در آن سوى دريا بودند او را بازپس مىراند . اكنون كه مملكت اسلامى روى در سراشيب تجزيه نهاده بود جنگهاى بازپس‌گيرى هم وارد مرحلهء ديگرى شد زيرا بار ديگر گرايشهاى ملى و دينى به گونه‌اى آشكار بر ضد مملكت غرناطه سر برداشتند . اسپانياى مسيحى عاقبت متحد شد .

--> ( 9 ) . 55 . 25 P . 1 . V : noitisiuqnI eht fo yrotsiH : aeL . rD