ازاين‌رو موريسكيها ذهن كليسا و سياست اسپانيا را به خود مشغول كرده بودند . آنان عناصر كينه‌توز جامعهء اسپانيايى بودند و براى دولت و مملكت خطرى بزرگ به شمار مىآمدند و با آنكه به كيش مسيح درآمده بودند همچنان به ديدهء خائنان و منافقان در ايشان مىنگريستند كه در باطن دشمن دين هستند . چون موريسكيها شورش البشرات را برپا كردند هرچند شكست خوردند ولى دولت اسپانيا تا مگر چنين حوادثى تكرار نشود بر فشار و ارعاب خود افزود و از آنان جمع كثيرى به افريقيه مهاجرت كردند و چنان كه گفتيم باز هم اكثريتى در موطن مألوف خود باقى ماندند تا هدف سركوب دينى و اجتماعى مسيحيان شوند . حكومت علاوه بر منع مهاجرت با وضع قوانينى آنان را از داشتن اسلحه برحذر داشت . محاكم تفتيش عقايد هم در حبس و زجر و شكنجهء ايشان افراط مىكرد . و همهء حركات و سكنات ايشان را زير نظر داشت و به كوچكترين سوءظنى آنان را به محكمه مىكشيد و به كفر و ارتداد محكوم مىنمود . دون لورنته مورخ محاكم تفتيش اسپانيا يكى از عجيبترين اسناد قضائى را نقل كرده كه حاوى يك سلسله دستورالعملهاست براى دستگيرى مسلمانان مسيحى شده به تهمت كفر و ارتداد . از جمله آنكه : « از نشانه‌هاى اينكه عرب مسيحى شده باز هم به اسلام تمايل دارد اين است كه دين محمد را بستايد يا بگويد مسيح خدا نيست و فقط پيامبر است . يا صفات عذرا در خور مادرش نيست . بر هر مسيحى واجب است كه اگر به اين موارد برخورد كرد يا شنيد كه ديگرى برخورد كرده فورا گزارش كند . همچنين هرگاه مشاهده شد كه موريسكى به برخى عادات اسلامى گرايش دارد بايد به اطلاع كليسا برساند و اين عادات از اين قبيل است : مثلا در روز جمعه گوشت بخورد زيرا او معتقد است كه خوردن گوشت در اين روز مباح است . يا در روز جمعه به

--> وصف آن در فهرست كتابخانهء واتيكان آمده است . بعدها به ترجمه قشتالى آن نيز دست يافتم رجوع كنيد به : . ) 703 - 503 . P ( socsiroM sol ed asoigileR adiV aL ; sagnoL . P