به پايان رسد . پس از اين مدت گروگانها آزاد هستند . اعليحضرتين ، پادشاه غرناطه و همهء سرداران و زعما را و سكان غرناطه و البشرات و ديگر اراضى را رعايا و اتباع خود به حساب مىآورند و تحت حمايت خويش مىگيرند » ( 1 ) . « هنگامى كه اعليحضرتين مردان خود را براى تحويل گرفتن الحمراء مىفرستند بر آنهاست كه رسولان را از در العشار و نجده از ميان مزارع و باغستانهاى خارجى داخل كنند و آنان را از ميان شهر نگذرانند » ( 2 ) . « هنگامى كه تسليم الحمراء و قلعه به پايان رسيد فرزند مولاى ابو عبد الله كه به گروگان نزد اعليحضرتين است به نزد پدر بازخواهد گشت و از حشم او هركس كه مسيحيت اختيار نكرده باشد بازپس فرستاده خواهند شد ( 3 ) . « اعليحضرتين و جانشينان آن دو تا ابد تعهد مىكنند كه پادشاه مذكور ابو عبد الله و سرداران و وزراى او و علما و فقها و جنگاوران و همهء مردم شهر ، همچنان تابع شريعت خويش باقى بمانند . و كسى آنان را به ترك مساجد و صوامعشان مجبور نخواهد نمود و درآمد مساجد به همان نحو كه بوده است باقى خواهد بود . و در مرافعات قضاتشان بر وفق شريعتشان حكم خواهد كرد و همهء رسوم و آيينهاى خود را نگه خواهند داشت » ( 4 ) . « اسب و سلاحشان نه اكنون و نه بعد از اين گرفته نخواهد شد . مگر توپهاى بزرگ و كوچك كه بايد تحويل داده شود » ( 5 ) . « ساكنان غرناطه و البيازين و جاهاى ديگر كه بخواهند به مغرب مهاجرت كنند ، حق دارند اموال منقول خود را به هركس كه خواهند بفروشند . اعليحضرتين نيز مىتوانند از اموال خاص خود آنها را خريدارى كنند » ( 6 ) . « ساكنان مذكور حق دارند به مغرب يا هر جاى ديگر كه خواهند آزادانه بروند و اموال و امتعه و زيورآلات خود را از طلا و نقره و غير آن با خود ببرند . پادشاه و ملكه ملتزم مىشوند كه از تاريخ تسليم تا شصت روز دو كشتى از كشتيهاى خود را در دريا آماده نگهدارند تا مهاجران به مغرب را به آن سوى آب رسانند . سپس تا سه سال