روز از روزهاى فراموش ناشدنى گرديد . اين بود نبرد مشهور اقليش كه خاطرهء نبرد زلاقه را در دلها تازه گردانيد . در روايات مسيحى از آن به نبرد « هفت كنت » ياد شده ، زيرا هفت تن از كنتها كه در موكب سانچو بودند در آن جنگ كشته شدند . بعضى از روايات اسلامى تلفات مسيحيان را بيش از بيست و سه هزار تن نوشته‌اند « 1 » . اين شمار به رقم بيست هزار كشته كه در برخى از روايات مسيحيان آمده است نزديك است « 2 » ، پيش از اين از شمار سپاه دو طرف ياد كرديم و نيز چنان كه از نامهء امير تميم به دست مىآيد ، اين اعداد خالى از اغراق نيستند . در هر حال شمار كشتگان بسيار بوده است . امير تميم در نامهء خود آورده است كه پس از جنگ ، سرهاى كشتگان مسيحى را كه در آن نزديكى بودند گرد آوردند و شمردند . بيش از سه هزار سر بود . در آن ميان سر گارسيا اردونيث و ديگر بزرگان طليطله مشخص بود . آنگاه از آنان مناره ساختند و به روال معمول مؤذنان بر آن فراز رفتند و اذان گفتند . مرابطين در اين جنگ مقادير انبوهى غنايم از اموال و اسبان و استران و سلاحها و زره‌ها و ديگر چيزها به دست آوردند . تلفات مسلمانان نيز در اين جنگ درخور توجه بوده است ، هرچند در روايات مورخان مسلمان شمار كشتگان مسلمان معين نشده است . ولى صاحب روض القرطاس در پايان شرح ماجرا مىگويد كه جماعتى از مسلمانان به شهادت رسيدند و ابن القطان گويد : « در نبرد ، امام جزولى كه مردى صادق القول بود و جماعتى از اعيان و بزرگان به قتل رسيدند » « 3 » . از اينكه مسلمانان به تعقيب دشمن شكست - خورده فرارى نپرداختند و در اراضى مسيحيان پيش نرفتند ، برمىآيد كه شمار تلفات اندك نبوده است . امير ابو طاهر تميم با سپاهيان خود ميدان نبرد را ترك گفت و به غرناطه باز

--> ( 1 ) . ابن ابى زرع ، روض القرطاس ، ص 104 . ( 2 ) . - ) 9981 anolecraB ( anapsE ed lareneG airotsiH ; etneufaL . M . 202 . P . III . V ( 3 ) . ابن ابى زرع ، روض القرطاس ، ص 104 . و ابن القطان ( نسخهء ياد شده ، برگ 7 ب ) .