تسلىبخش او شد و قصايدى سوزناك از او برجاى مانده است . از يكى از قصايد حبسيهء اوست : غريب بارض المغربين اسير * سيبكى عليه منبر و سرير و تند به البيض الصوارم و القنا * و ينهل دمع بينهن غزير مضى زمن و الملك مستأنس به * و اصبح منه اليوم و هو نفور برأى من الدهر المضلل فاسد * متى صلحت للمصلحين دهور اذل بنى ماء السماء زمانهم * و ذل بنى ماء السماء كبير فياليت شعرى هل ابيتن ليلة * امامى و خلفى روضة و غدير بمنبته الزيتون مورثة العلا * يغنى حمام او تدن طيور بزاهرها السامى الذرى جاده الحيا * تشير الثريا نحونا و نشير و يلحظنا الزاهى « 16 » و سعد سعوده * غفورين و الصب المحب غيور تراه عسيرا او يسيرا مناله * الاكل ما شاء الالاه يسير و نيز از اوست ، در نخستين عيدى كه در اغمات اسير بودند :

--> ( 16 ) . الزاهر و الزاهى از قصور بنى عباد است در اشبيليه .