فيما مضى كنت بالاعياد مسرورا * فساءك العيد فى اغمات مأسورا ترى بناتك فى الاطمار جائعة * يغزلن للناس ما يملكن قطميرا برزن نحوك للتسليم خاشعة * ابصارهن حسيرات مكاسيرا يطأن فى الطين و الاقدام حافية * كانها لم تطأ مسكا و كافورا افطرت فى العيد لا عادت اسائته * فكان فطرك للاكباد تفطيرا قد كان دهرك ان تامره ممتثلا * فردك الدهر منهيا و مأمورا من بات بعدك فى ملك يسربه * فانما بات بالاحلام مغرورا حادثهء دردناك بنى عباد ديگر شعراى اندلس را نيز برانگيخت . شعراى بزرگ آن زمان در رثاى ايشان قصايدى پرداختند كه بسيارى از آنها تا امروز باقى است . از جملهء اين شاعران يكى ابو بكر بن اللبانه شاعر المعتمد است كه همچنان رابطهء دوستانهء خود را با او حفظ كرد و در زندان اغمات نيز به ديدن او رفت . قصايد او در كتابى كه در تاريخ بنى عباد به نام نظم السلوك فى مواعظ الملوك تأليف كرده ، آمده است . « 17 » اسارت و زندان المعتمد بن عباد تا سال 488 ه مدت گرفت . « 18 » روزهاى آخر عمرش امير المسلمين فرمان داد بر بند و زنجير او بيفزايند ؛ زيرا در يكى از قلاع اشبيليه كه پسرش عبد الجبار در آنجا بود به وسيلهء او شورشى برپا شد . عبد الجبار به هنگام

--> ( 17 ) . برخى از اين قصايد در قلائد العقيان آمده است ( ص 29 و 30 ) و نيز ابن خلكان : وفيات الاعيان ، ج 2 / ص 41 به بعد . المقرى : نفح الطيب ، ج 2 / ص 457 و 458 . ( 18 ) . اشباخ : تاريخ المرابطين و الموحدين ( چاپ دوم ) ، ص 98 .