مغرب برسيدند . يوسف بندرها را تعمير كرد و ناوگان خويش را براى گذر كردن سپاهيانش گردآورد . نخستين بار افواجى از سواران به سردارى داود بن عايشه از دريا گذشتند و در جزيره الخضراء فرود آمدند و برحسب موافقتى كه كرده بودند آنجا را تصرف كردند . سپس لشكرهاى مرابطون فوج‌فوج از پى يكديگر از دريا گذشتند تا كار عبور سپاهيان به پايان آمد . در نيمروز پنجشنبه نيمهء ربيع الاول سال 479 ه / 30 ژوئن سال 1086 م قهرمان پير با ديگر ياران خود از دريا عبور كرد . چون كشتيها بادبان گشودند و امواج تنگه را شكافتند ، ناگهان توفانى سهمگين برخاست و امواج به اوج رسيدند . در اين حال زعيم مرابطون - چنان كه خود حديث كرده - برخاست و در وسط كشتى دستها به سوى آسمان برداشت و گفت : « بارخدايا ، اگر تو مىدانى كه در اين سفر دريايى خير مسلمانان نهفته است پس گذر از دريا را بر ما آسان ساز و اگر نه چنين است توفان را سخت‌تر نماى كه من نتوانم گذشت » . هنوز دعايش به پايان نيامده بود كه به امر خدا آن دريا آرام شد و مقصد نزديك گرديد . خداوند چنان خواست كه كشتيهاى مرابطون به سلامت از دريا بگذرند و در سواحل جزيره پهلو گيرند . « 31 »

--> ( 31 ) . ابن ابى زرع : روض القرطاس ، ص 93 . يوسف بن تاشفين در نامه‌اى كه پس از فتح به المعز بن باديس نوشته اين مطلب را آورده است .