2 نبرد سردانيه بزرگترين كارهاى مجاهد العامرى بود و درخشانترين صفحات تاريخ او . ولى چون به دانيه بازگشت گرفتار يك سلسله حوادث و اعمال ديگر شد . در سال 408 ه غلامان عامرى در رأس آنها زعيمشان خيران ، صاحب المريه بر آن شدند كه با خلافت على بن حمود الناصرى در قرطبه به معارضه برخيزند و به نام خليفهء جديدى از بنى اميه يعنى عبد الرحمان بن محمد بن عبد اللّه بن عبد الرحمان الناصر دعوت نمايند . عبد الرحمان در نهان از قرطبه به جيان گريخته بود . خيران با او اعلان بيعت كرده بود . منذر التجيبى صاحب سرقسطه نيز او را تأييد كرد و واليان بلنسيه و دانيه و طرطوش و البونت و ديگران نيز به بيعت او گردن نهادند . اين انتخاب در مجلسى كه در بلنسيه تشكيل داده شد به عمل آمد . خليفهء جديد را المرتضى لقب دادند . المرتضى با على بن حمود الناصرى اعلان مخالفت نمود و با سپاهى متحد از هم‌پيمانان و تأييدكنندگان خويش از جمله مجاهد العامرى به سوى او در حركت آمد . لشكر غلامان و هم‌پيمانان ايشان در نزديكى غرناطه با سپاه بربر به سردارى زاوى بن زيرى الصنهاجى روياروى گرديد . سپاه اندلس شكست خورد و المرتضى در خلال فرار كشته شد ( سال 409 ه ) و جنبش غلامان براى معارضه با خلافت بربرها به جايى نرسيد و مجاهد نيز به دانيه بازگشت . در اين احوال حوادثى در بلنسيه مىگذشت . بلنسيه در تحت فرمان دو تن از غلامان عامرى بود به نام مظفر و مبارك . مظفر وفات كرد و مبارك نيز پس از او در حادثه‌اى كشته شد . اين واقعه چنان كه در جاى خود آورديم در سال 408 ه اتفاق افتاد . لبيب العامرى صاحب طرطوشه به جاى او نشست . مجاهد العامرى نيز با او در حكومت شريك بود و خطبه به نام هر دوى آنها بود . سپس ميانشان خلاف افتاد . مردم بلنسيه بر لبيب شوريدند ؛ زيرا تحت نفوذ صاحب مسيحى برشلونه قرار گرفته بود . لبيب به طرطوشه گريخت و افزون بر دانيه ، بلنسيه هم سراسر به فرمان مجاهد درآمد . مجاهد قريب دو سال بر اين وضع ببود تا بار ديگر غلامان عامرى اجتماع كردند و با نوهء