ايتاليا كه نزديك به سردانيه بودند از اين حادثهء خطير بر خود مىلرزيدند و چون مجاهد ناوگان خود را به سوى سواحل ميان جنوا و پيزا گسيل داشت و شهر لونى را تاراج كرد ، بر بيم و هراس آنان درافزود . جنوا و پيزا در اين ايام نيرومندترين دولتها در اين آبها بودند و هردو را مصالح عظيم بازرگانى بود كه در حراست آن سعى وافر داشتند . پاپ بندكتوس هشتم بر ضد مسلمانان اعلان جنگ صليبى نمود و با جنوا و پيزا براى محاربه با مسلمانان و طرد آنان از جزيره معاهده بست . در اين باب روايت شده كه مجاهد العامرى جوالى پر از دانه‌هاى بلوط فرستاد ؛ يعنى به زودى بازمىگرديم در حالى كه شمارهء سپاهيان ما به فراوانى اين دانه‌هاست . پاپ نيز جوالى پر از علفهاى خشك فرستاد ؛ يعنى اگر بازگردد با هزاران سپاهى مغفرپوش روبرو خواهد گرديد . بارى ، دولتهاى ايتاليا به زعامت پاپ متحد شدند به عزم آنكه قواى مسلمانان را درهم كوبند و خطرشان را از آن آبها دور سازند . در مورد توقف مجاهد العامرى در سردانيه بعضى نكته‌هاى تاريك هست . برخى مىگويند كه چون مجاهد بعد از حملهء اول ، به دانيه بازگشت در آنجا بار ديگر بسيج سپاه كرد و به سردانيه بازگرديد . اين حمله در تابستان سال 407 ه / 1016 م اتفاق افتاد . مجاهد اين بار آمده بود كه به كلى هرگونه مقاومتى را در جزيره درهم شكند . ولى تصديق اين روايت دشوار مىنمايد ، زيرا سير حوادث مؤيد آن نيست . حقيقت اين است كه مجاهد پس از دخول در جزيره براى به وجود آوردن استحكامات و آماده ساختن وسايل دفاع از آن تلاش بسيار كرد و در تمام مدت با مردم جزيره در جنگ و كشمكش بود . چون كشتيهاى جنوايى و پيزايى و ديگر مسيحيان از امم مختلف در آبهاى كاليارى پديدار شدند ، مجاهد كمر به دفاع بست و ميان دو گروه نبردى سخت درگرفت ؛ ولى از يك سو مقاومت اهل جزيره از داخل و از ديگرسو تمرد سپاهيان مزدور مسيحى كه در خدمت او بودند و توفانهاى پىدرپى سبب شدند كه در كار خود سست شود و خط دفاعىاش در هم ريزد و نتواند به مقاومت ادامه دهد . ناوگان مسيحيان حمله‌اى سخت كرد و بيشتر كشتيهاى مسلمانان را درهم شكست . بعضى به دست دشمن افتاد . و بعضى غرق شد . بيشتر يارانش به قتل رسيدند و دشمن بر هرچه غنايم و اسير گرفته بود دست يافت ؛ حتى همهء اهل حرم او را اسير كرد . در ميان اسيران پسرش على و مادر نصرانى او و زنان و دخترانش نيز وجود داشتند . از آن ناوگان عظيم جز چند كشتى