محمد عبد الله عنان ( مترجم : عبد المحمد آيتى )
111
تاريخ دولت اسلامى در اندلس ( فارسي )
به پادشاه خود مىپرداختهاند به پادشاه قشتاله بپردازند . مسلمانان تا ابد مساجد جامع خود را نگه دارند و آزادانه به اقامهء فرايض و شعاير دينى مشغول باشند . همچنين قضاتشان بر طبق شريعت خود حكم كنند . دژها و حصنها و قصرهاى شاهى به پادشاه قشتاله تسليم گردد و نيز المنية المسوره كه در آن سكونت دارد . اما دربارهء القادر پادشاه قشتاله ، او را امكان مىدهد كه بر بلنسيه استيلا جويد . بعضى گويند به او پيشنهاد كرد كه دانيه و شنتمريهء شرقى را نيز در تصرف آورد . آلفونسو خوب دريافته بود كه اگر با القادر راه دوستى پيمايد به زودى بوسيلهء او كه از پادشاهى تنها نامى دارد بر سراسر بلاد شرقى اندلس غلبه خواهد يافت . « 22 » اين بود شروطى كه بر طبق آن طليطله تسليم شد . پادشاه قشتاله نيز به ظاهر متعهد شد كه آنها را بپذيرد و محترم دارد و بر هم نزند . اين واقعه در روز ششم ماه مه سال 1085 م اتفاق افتاد . حدود دو هفته بعد القادر عزم سفر كرد تا شهر را خالى سازد . در روز يكشنبهء بيست و پنجم ماه مه / آغاز ماه صفر سال 478 ه آلفونسوى ششم پيروزمندانه به شهر داخل شد و در قصر مشهور آن فرود آمد و اين همان قصرى بود كه در ايام محنتش المأمون بن ذو النون در آنجا مهمانش كرده بود . آلفونسو فرمانروايى شهر را به سسنندو واگذاشت و با مردم راه مودت پيمود و مهربانيها نمود تا تحمل اين تغيير و تبدل بر آنان آسان گردد ، چنان كه دلهاى بسيارى را به خود جلب كرد و برخى از عوام مردم به مسيحيت روى آوردند . سسنندو شهريار خود را توصيه مىكرد كه همچنان با مردم شهر مفتوح راه مدارا پيمايد و تا همين حد كه پيشروى كرده كافى است و بر ديگر امراى طوايف تجاوز روا ندارد ، مباد كه اوضاع دگرگون شود و روى به جانب ديگر آورند . « 23 » استيلاى آلفونسو بر شهر طليطله استيلاى او را بر سراسر مملكت طليطله در پى داشت . بعضى از اين سرزمينها را ابن عباد صاحب اشبيليه در تصرف گرفته بود . آنچه به تصرف آلفونسو درآمد همه شهرها و روستاهايى بود كه در شمال رود تاجه از طلبيره در مغرب تا وادى الحجاره و شنتبريه در مشرق قرار داشت و هشتاد موضع بود كه در
--> ( 22 ) . aL : ladiP zedneneM . R . dibI . ) 61 . paC ( anapsE ed lareneg airotsiH : anairaM 603 . p , ) 7491 , dirdaM ( diC led anapsE ( 23 ) . ابن بسام : الذخيره ، قسمت چهارم ، مجلد اول / ص 131 .