گفتار در بيان حكومت طبقهء دوم از سلجوقيان در ولايت كرمان چنانچه حمد اللّه مستوفى در تاريخ گزيده مرقوم كلك بيان گردانيده از سلجوقيان يازده نفر در كرمان زمام امور حكومت بقبضهء اقتدار درآوردند و ايام اقبال ايشان صد و پنجاه سال امتداد يافت اول اين طبقه قاورد بن چغر بيك بن ميكائيل بن سلجوقست و او در سنه ثلث و ثلثين و اربعمائه از قبل عم خويش حاكم كرمانشد و در سنهء خمس و خمسين و اربعمائه فارس را نيز بتحت تصرف درآورد و در سنهء خمس و ستين و اربعمائه با برادرزادهء خويش سلطانملكشاه مخالفت نموده در جنگ اسير شد و مسموم گشت چنانچه شمهء ازين واقعه گذشت مدت حكومتش سى و دو سال بود سلطانشاه بن قادرد بعد از فوت پدر بفرمان عم خود ملكشاه پادشاه كرمانشد و بقول صاحب گزيده قرب دوازده سال حكومت كرده در سنهء ست و سبعين و اربعمائه روى بملك عقبى آورد تورانشاه بن قاورد بفرمان عم خود قايم‌مقام برادر بود و در عدل و داد و تعمير بقاع و بلاد سعى و اهتمام تمام فرمود وفاتش در سنهء تسع و ثمانين و اربعمائه اتفاق افتاد و او مدت سيزده سال تاج اقبال بر سر نهاد ايرانشاه بن تورانشاه بعد از فوت پدر پادشاه شده اكثر اوقات را بفسق و فساد و ظلم و بيداد مصروف داشت بنابرآن كرمانيان در سنهء اربع و تسعين و اربعمائه او را بقتل آوردند مدت ملكش پنجسال بود ارسلانشاه بن كرمانشاه بن قاورد در وقت تسلط ايرانشاه از غايت خوف در دكانكفش‌گرى بسر ميبرد بعد از قتل او باتفاق امرا و اعيانكرمان بمرتبهء بلند سلطنت رسيده چهل و دو سال در كامرانى گذرانيد و در سنهء ست و ثلاثين و خمسمائه متوجه عالم عقبى گرديد ملك مغيث الدين محمد بن ارسلانشاه بعد از فوت پدر افسر ايالت بر سر نهاد و بعضى از برادران خود را ميل كشيد و برخى را بقتل رسانيد و او را به تعليم علم نجوم و تعمير بقاع خير ميل بسيار بود و مدت حكومتش چهارده سال امتداد يافته فى سنهء احدى و خمسين و خمسمائه بجانب عالم آخرت توجه نمود محيى الدين طغرل شاه بن محمد به حكم وصيت پدر مالك تخت و افسر گشته مدت دوازده سال حكومت كرد و در سنهء اثنين ستين و خمسمائه وفات يافته ميان اولادش بهرام شاه و ارسلانشاه و تورانشاه مدت بيست سال آتش جنگ و نزاع مشتعل بود و در هر چندگاه يكى از ايشان غالب گشته حكومت مينمود و بدين‌سبب اختلال تمام باحوال كرمانيانراه يافت محمد شاه بن بهرام شاه بعد از فوت پدر و اعمام بر تخت سلطنت مقام كرد و مبارك شاه سلجوقى بر وى بيرون آمده محمد شاه پناه بارسلانشاه بن طغرل برد و سلطان او را بلشگر مدد نموده مبارك شاه بغور گريخت و بقول صاحب گزيده در سنهء ثلث و ثمانين و خمسمائه ملك دينار كه از قوم غزان بود بر كرمان مستولى گرديد و دولت قاورديان بنهايت انجاميد