كه گفت نيست در قرآن آيتى مگر آنكه على راس و قايد آنست و هم ازو منقولست كه گفت نازل نشده است در شأن هيچ احدى از كتاب خدا آنچه در شأن على رضى اللّه عنه نازل گشته است و ايضا ازو روايتست كه گفت نازل نشده است در قرآن يا ايها الذين آمنوا مگر آنكه على رضى اللّه عنه امير ايشان و شريف ايشان است و از حذيفه نقل است كه گفت فرود نيامده است سورهء از سور قرآنى ( الا كان لعلى لبها و لبابها ) و از مجاهد بثبوت پيوسته كه گفت هفتاد آيت در شان شاه مردان نازل شده است و حافظ ابو بكر احمد بن موسى بن مردويه روايت كرده است بسند خود از امير المؤمنين على كرم اللّه وجهه كه گفت قرآن نازل شده است چهار ربع ربعى در شان ما و ربعى در شان دشمنان ما و ربعى در ذكر سير و امثال و ربعى در باب فرايض و احكام و ما راست كرايم كلام ملك علام اللهم صل و سلم على خير الانام و آله العظام و عترته البررة الكرام ذكر بعضى از احاديث كه دلالت دارد بر وجوب محبت شاه ولايت منقبت و بيان كثرت علم و شجاعت و سخاوت و زهاوت آن آفتاب سپهر هدايت و سعادت در كشف الغمه از مناقب ابو المؤيد خواررمى مرويست كه جابر بن عبد اللّه انصارى رضى اللّه عنه گفت ( قال رسول اللّه ( ص ) جاءنى جبرئيل من عند اللّه عز و جل بورقة آس خضراء مكتوب فيها ببياض انى افترضت محبة على بن ابيطالب على خلقى فبلغهم ذلك عنى ) يعنى گفت رسول ( ص ) كه آمد جبرئيل از نزد ايزد سبحانه و تعالى با برگ سبز از آس كه در آن نوشته بود بسفيدى كه بدرستيكه من فرض كردم دوستى على بن ابيطالب را بر خلق خود پس برسان بديشان اين حديث را از من و ايضا در مناقب از انس رضى اللّه عنه مرويست كه رسول صلى اللّه عليه و سلم فرمود كه دوستى على بن ابيطالب حسنه‌ايست كه با وجود آن ضرر نميرساند سيئه و دشمنى او سيئه‌ايست كه با وجود آن نفع نميرساند حسنه ما احسن ما قيل ( قطعه ) بهيچ‌وجه نه‌بيند بحشر روى بهشت * كسى كزو ز سر قهر رو بگردانى و گر بلطف نظر سوى دوزخ اندازى * كند ز فيض تو بر عاصيان گلستانى و ايضا در مناقب از ابن عباس رضى اللّه عنه منقولست كه رسول ( ص ) گفت كه اگر مردم بر محبت على بن ابيطالب مجتمع ميشدند خلق نميكرد خداى تعالى آتش دوزخ را و بر ضمير اذكيا پوشيده نخواهد بود كه اين حديث را بعضى از افاضل علما همچنين تاويل كرده كه دوستى امير المؤمنين على مرتضى رضى اللّه عنه فرع محبت حضرت رسالت‌پناه است و تصديق بدانچه آن حضرت آورد من عند اللّه و مودت مصطفوى فرع معرفت وحدانيت الهى است و عمل باوامر و نواهى او و مقرر است كه اگر جميع افراد آفرينش برين فطرت مخلوق ميگشتند حق سبحانه و تعالى آتش دوزخ را خلق نميكرد و در مناقب و سنن ترمذى مذكور است كه سلمان را گفتند چه بسيار دوست ميدارى على بن ابيطالب را سلمان رضى اللّه عنه گفت كه