غلامحسين محرمى

71

تاريخ تشيع از آغاز تا پايان عصر غيبت صغرى ( فارسي )

او سيلى زد و از بينى او خون آمد . آن شخص نزد پيامبر آمد و از عباس شكايت كرد . رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله از عمويش ، عباس ، توضيح خواست عباس قضيه را گفت : پيامبر فرمود : چرا عباس را مىآزاريد ؟ » « 1 » على عليه السّلام به سبب جايگاه ويژه‌اش ، بيشتر مورد حسد آنان بود . امام باقر عليه السّلام مىفرمايد : « هرگاه پيامبر اكرم فضايل على عليه السّلام را مىگفت يا آيه‌اى را كه درباره آن جناب نازل شده بود ، تلاوت مىكرد ، عده‌اى از مجلس برمىخاستند و مىرفتند » « 2 » . ازاين‌رو از نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله بسيار روايت شده كه فرمود : « هركس به على حسد ورزد ، به او حسد ورزيده و كسىكه به او حسادت كند ، كافر شده است » « 3 » . حتى در همان زمان پيامبر هم برخى ، حسد خود را بروز مىدادند و به اذيت و آزار على عليه السّلام مىپرداختند ؛ چنان‌كه از سعد بن ابى وقاص نقل شده است : « من و دو نفر ديگر در مسجد نشسته بوديم و از على بدگويى مىكرديم كه پيامبر با حالت عصبانى به سوى ما آمد و فرمود : با على چه كار داريد ، هركس على را اذيت كند ، مرا اذيت كرده است » « 4 » . 3 - دشمنى قريش با شخص على عليه السّلام سرانجام مهم‌ترين دليل محروميت على عليه السّلام ، مخالفت و دشمنى قريش با شخص على عليه السّلام بود ؛ زيرا از على عليه السّلام ضربه ديده بودند ؛ چرا كه آن حضرت در جنگ‌هاى زمان پيامبر ، پدران ، برادران و خويشان كافر آنان را كشته بود ؛ چنان‌كه يعقوبى در حوادث روزهاى نخستين خلافت على عليه السّلام مىنويسد : « همه مردم با ايشان بيعت كردند جز سه نفر از قريش ؛ مروان بن حكم ، سعيد بن عاص و وليد بن عقبه . وليد از جانب آنان به امير المؤمنين گفت : تو به همه ما ضربه زده‌اى ، پدر

--> ( 1 ) . الطبقات الكبرى ، دار بيروت ، 1405 ه ، ج 4 ، ص 24 . ( 2 ) . ابن شهر آشوب . مناقب آل ابى طالب ، مؤسسة انتشارات علامه ، قم ، ج 3 ، ص 214 . ( 3 ) . همان ، ص 213 ، 214 . ( 4 ) . همان ، ص 211 .