غلامحسين محرمى

235

تاريخ تشيع از آغاز تا پايان عصر غيبت صغرى ( فارسي )

درس بيست و ششم كلام كلام علمى است درباره مجموعه اعتقادهايى كه هر مسلمان بايد به آنها باور داشته باشد . به بيان ديگر علمى است كه متكفل گفت‌وگو و بررسى درباره اصول دين است . نخستين اختلاف در اصول دين ، در مسئلهء امامت بدون فاصله بعد از درگذشت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله رخ داد . شهرستانى مىگويد : « مهم‌ترين اختلاف در اسلام اختلاف در امامت است و بر سر هيچ اصل دينى مثل امامت شمشير كشيده نشده است » . « 1 » نوبختى نيز مىگويد : « رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله در ربيع الاول « 2 » سال ده هجرى ، از دنيا رفت ، در حالىكه 63 سال داشت و مدت نبوتش 23 سال بود . . . در اين هنگام امت اسلام به سه فرقه تقسيم شدند : فرقه‌اى شيعه نام گرفتند كه آنان شيعيان على بن ابى طالب بودند كه تمام اصناف شيعه از آنها منشعب شده است ، فرقه دوم ادعاى امارت و حكومت كردند و آنان انصار بودند و فرقه سوم به ابو بكر بن ابى قحافه تمايل نمودند و گفتند : پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله شخصى را براى جانشينى مشخص نكرده و اختيار آن را به امت واگذار كرده است » . « 3 » از اين‌رو پيوسته ميان شيعيان و ديگر مسلمانان ، در امر امامت گفت‌وگوها و احتجاج هايى رخ داده است .

--> ( 1 ) . شهرستانى ، الملل و النحل ، منشورات الشريف الرضى ، قم ، ط الثانيه ، 1364 ه . ش ، ج 1 ، ص 30 . ( 2 ) . مشهور اين است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله در 28 صفر رحلت كردند . ( 3 ) . نوبختى ، ابى محمد حسن بن موسى . فرق الشيعة ، المطبعة الحيدرية ، نجف ، 1355 - 1936 ، ص 2 و 3 .