درس سوم اصول دعوت انبياء پيامبران الهى افزون بر وحدت در اهداف - كه در درس گذشته بيان شد - در اصولى نيز كه در دعوت به حق مورد نظرشان بود ، وحدت داشتند . آنان همواره به اين اصول پايبند بودند و در هيچ شرايطى آنها را زير پا نمىگذاردند . رعايت اين اصول ، جنبهء تاكتيكى نداشت كه اگر مصالحى ايجاب كند ، آنها را به كنارى نهند و به گونهء ديگرى عمل كنند . بر خلاف مصلحان بشرى كه گاه شرايط آنان را ناگزير به تغيير تاكتيك و روش مىكند و آنان از پايبندى به اصول اوليه خود منحرف مىشوند . مهم‌ترين اين اصول در دعوت انبياء از اين قرار است : 1 . اصل كرامت انسانى از مهم‌ترين اصول در دعوت انبياء ، در نظر داشتن كرامت انسانها بوده است . پيامبران انسان را برترين مخلوق خدا مىدانستند كه داراى كرامت بوده و خداوند او را براى رسيدن به مدارج بالاى كمال خلق كرده است . آنان به همين جهت با تلاش پيگير و خستگىناپذير و بدون وقفه ، خود را وقف هدايت انسانها كرده بودند . گفتنى است كه كرامت انسان داراى دو جنبه است : يكى كرامت ذاتى و تكوينى و ديگرى كرامت اكتسابى . در آموزه‌هاى دينى ، همهء انسانها از كرامت ذاتى و تكوينى برخوردارند . يعنى خداوند آنان را بر ساير موجودات برترى بخشيده است . قرآن كريم مىفرمايد : وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ وَحَمَلْنَاهُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنَاهُم مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَى كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلًا . ( اسراء : 70 ) و به راستى ما فرزندان آدم را گرامى داشتيم ، و آنان را در خشكى و دريا [ بر مركبها ] برنشانديم ، و از چيزهاى پاكيزه به ايشان روزى داديم ، و آنها را بر بسيارى از آفريده‌هاى خود برترى آشكار داديم .