در مجلس يزيد و مسجد جامع شام ، و جريان بدرود حيات گفتن دختر چهار سالهء امام حسين ( ع ) و ذكر اختلاف در محلّ دفن سر مبارك امام . فصل نهم : اعزام اهل‌بيت ( ص ) از شام به مدينه ، زيارت جابر در روز اربعين حسينى . فصل دهم : ورود اهل‌بيت ( ص ) به مدينه ، ماجراى بشير و خطبهء امام سجاد ( ع ) در نزديكى مدينه و اشعار « رباب » در مرثيهء حضرت سيّد الشّهداء ( ع ) . فصل يازدهم : حاوى ذكر مراثى در سوك آن امام همام است . فصل دوازدهم : در بيان اولاد و زوجات امام حسين ( ع ) . « خاتمه » كه قسمت پايانى اين بخش از كتاب منتهى الامال است ، مطالبى پيرامون ثواب گريه براى امام حسين ( ع ) ، مذمّت ريا و دروغ و غنا ، تكاليف اهل منبر ، شعرخوانى كميت در محضر امام محمّد باقر ( ع ) وصله‌هاى اعطايى بنىهاشم به كميت ، آمده است . « 1 » قرائت مرحوم حاج شيخ عبّاس قمى در اين اثر از فرهنگ ارزشى عاشورا ، قرائتى روايى و دينى است كه جنبه‌هاى تاريخى قيام كربلا را تحت الشعاع خود قرار داده است . 1 - 13 . برگزيده‌هايى از منتهى الامال مرحوم حاج شيخ عبّاس قمى در قسمت پايانى باب پنجم از منتهى الامال ، مطالبى در نصيحت به اهل منبر دارد و ضمن واگويى مطالبِ « اربعين حسينيّه » ، مرحوم آيت اللّه ارباب ، مىنويسد : متدينيين از اهل مذهب اثنا عشريّه آگاه شوند كه در عصر ما شعارى در مذهب شيعه ، شايع‌تر از مراسم تعزيه دارى و گريستن بر مصائب سيّد مظلومين ( ع ) نيست ، بلكه اكثر آثار و سنن و آداب شرعيّه مهجور شده جز توسّل به حضرت سيّد الشّهداء ( ع ) كه مايهء اميدوارى شيعه است ، روز به روز در ترقّى و كمال است ، پس شايسته باشد كه حدود اين عمل به طورى مضبوط شود كه مطابق قواعد شرع اقدس باشد و مورد طعن و اعتراض مذاهب خارجه نباشد ؛ و چون در اين زمان معاشرت و مخالطت تامّه است ميان اهالى اين مذهب با مذاهب ديگر ، و واقعهء كربلا و ابتلاى حضرت سيّد الشّهداء در اكثر تواريخ ملل ، مذكور و مضبوط است شايسته باشد كه در مجامع تعزيه دارى از امور مبتدعه و منهيّات شريعت مقدّسه احتراز نمايند ؛ مانند : نواختن

--> ( 1 ) . منتهى الامال ، با تصحيح و مقابلهء حاج ميرزا على آقا ( ابن المؤلّف ) .