15 - « مثير الاحزان » از جعفر بن محمّد حلّى ، معروف به ابن نما ، استاد علّامهء حلّى . 16 - « كامل بهائى در سقيفه » از عماد الدّين حسن بن علىّ بن محمّد طبرى ، معاصر محقّق و علّامه . 17 - « روضة الصّفا » از محمّد بن خاوند شاه ( متوفّاى 903 ه ق ) . 18 - « تسلية المجالس » از محمّد بن ابى طالب موسوى حائرى ، منقول از عاشر بحار الانوار . و نيز از مقاتل ديگرى همانند : مقتل كلبى از طريق تذكرهء سبط و تاريخ طبرى ، و از مقتل ابى مخنف ازدى از طريق تاريخ طبرى در نگارش « نفس المهموم » سود جسته است ضمناً در پايان اين اثر ، نفثة المصدور مرحوم حاج شيخ عبّاس قمى آمده است . اين اثر در سال 1339 شمسى توسّط عالم جليل القدر مرحوم محمّد باقر كمره‌اى با نام « در كربلا چه گذشت » به فارسى برگردانده شد و مورد اقبال شيفتگان مكتب حسينى قرار گرفت ، به طورى كه چاپ پنجم آن به سال 1374 توسّط انتشارات اسوه و در تيتراژ 5000 نسخه با حاشيهء سبز رنگ منتشر شد . اين اثر داراى پنج باب و هر باب در چند فصل و يك خاتمه است و ترجمهء نفثة المصدور در پايان آن آمده است . كتاب « در كربلا چه گذشت » با وجود محتواى والايى كه دارد ، داراى نثر ساده و يكدست نيست . مترجم اين اثر به جاى ترجمهء « مرثيه‌هاى عربى نفَس المهموم » ، مرثيه‌هاى فارسى را از شعرايى همانند مرحوم آيت اللّه حاج محمّد حسين غروى اصفهانى ( مفتقر ) و اختر طوسى جايگزين ساخته است . قرائت مرحوم حاج شيخ عبّاس قمى از فرهنگ ارزشى عاشورا در اين اثر ، آميزه‌اى از قرائت‌هاى تاريخى و روايى است . 1 - 11 . برگزيده‌هايى از « در كربلا چه گذشت ؟ » در اين اثر ، ماجراى وساطت عبداللّه بن جعفر و گرفتن امان نامه از عمرو بن سعيد - والى مكّه - براى امام حسين ( ع ) اين گونه گزارش شده است : طبرى گفته عبداللّه بن جعفر نزد عمرو بن سعيد رفت و به او گفت : نامه‌اى به حسين بنويس و در آن متعهّد امان او شو و وعدهء نيكى و احسانش بده و تأكيد كن و از او درخواست برگشتن كن شايد بِدان مطمئن شود و برگردد . عمرو بن سعيد گفت : هر چه خواهى بنويس و بياور تا من آن