طالبى مشهورند ، نه هاشمى . « 1 » احمد پس از عمرو بن قرظهء انصارى « 2 » و بنابه گزارشى پس از موسى بن عقيل « 3 » به‌دشمن حمله برد و اين رجز را خواند : الْيَوْمُ أَبْلُو حَسَبى وَدِينى * بِصارمٍ تَحْمِلُه يَمينى احْمى به يومَ الوَغى عَنْ دينى « 4 » امروز [ روز جنگ ] ، شمشير در دست ، نژاد و كيشم را مىسنجم ؛ و با آن ، از دينم حمايت مىكنم . وى در اين نبرد دليرانه ، هشتاد تن از دشمن را به خاك افكند و سرانجام به فيض شهادت نايل گشت . « 5 » احمد بن مسلم بن عقيل مورّخان و علماى رجال براى حضرت مسلم عليه السلام فرزندى به نام احمد ذكر نكرده‌اند ؛ تنها در ميان متأخران ، فاضل دربندى او را در شمار شهيدان كربلا آورده است . به گفتهء وى ، احمد نيز همانند ديگر ياران از امام حسين عليه السلام اجازه خواست و پس از اسحاق بن مالك اشتر به ميدان رفت و با خواندن رجز زير دليرانه به نبرد پرداخت و سرانجام با تير دشمن به شهادت رسيد : « 6 » أَطْلُبُ ثارَ مُسْلِمٍ مِنْ جَمْعِكُمْ * يا شرَّ قومٍ ظالمينَ فَسَقَهْ اضْرِبُكُمْ بِصارِم ذِى رونقٍ * ضَرْبَ غلامٍ صادقٍ مِنْ صَدَقَهُ [ لا ] أَنْثَنِى عَمَّنْ لَقانِى ناكصاً * وَلَمْ اكُنْ مِمَّنْ يُحِبُّ السَفَقَةْ كَمْ جاهِدٍ لَمّا الْتَقَانى فِى الوَغا * صَيَّرْتُهُ كَالْلِبْنَةِ المُفَلَّقَةْ « 7 »

--> ( 1 ) اعيال الشيعه ، ج 3 ، ص 219 . ( 2 ) مناقب ، ج 4 ، ص 114 . ( 3 ) . تذكرة الشهدا ، ص 138 . ( 4 ) . مناقب ، ج 4 ، ص 114 . نيز ر . ك : تذكرة الشهدا ، ص 138 ، با اندكى تفاوت . ( 5 ) . تذكرة الشهدا ، ص 138 . ( 6 ) . اسرار الشهادات ، ص 282 ( منشورات اعلمى ) ؛ جواهر الايقان ، ص 87 . ( 7 ) . اسرار الشهادات ، همان‌جا .