عبداللّه « 1 » بن يَقْطُر « 2 » عبدالله فرزند يَقْطُر [ بَقْطُر ] چون با امام حسين عليه السلام همزاد بود او را از صحابه « 3 » خوانده‌اند . مادر وى دايه امام حسين عليه السلام بود و از وى نگهدارى مىكرد ، از اين‌رو وى را رضيع الحسين ( همشير حسين عليه السلام ) ناميده‌اند . « 4 » هنگامى كه امام حسين عليه السلام به [ منزلگاه ] زباله « 5 » رسيد ، پيش از آن كه از كشته شدن مسلم بن عقيل با خبر شود عبداللّه را به سوى مسلم فرستاد ، ولى وى توسط حُصين بن تميم [ در قادسيه ] دستگير و نزد ابن زياد فرستاده شد . ابن زياد فرمان داد كه بالاى كاخ برود و به امام حسين عليه السلام دشنام دهد و آن حضرت و پدرش را دروغ‌گو بنامد . عبداللّه آن گاه كه بالاى كاخ قرار گرفت گفت : من پيك امام حسين عليه السلام فرزند دختر پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم به سوى شمايم ، تا وى را بر ضد پسر مرجانه و پسر سميّهء فرومايه و فرزند فرومايه كه لعنت خداى بر او باد ! يارى و پشتيبانى بنماييد . ابن زياد فرمان داد او را از بالاى قصر به زمين افكندند . استخوان‌هايش در هم شكست ولى هنوز رمقى داشت كه فردى آمد و سر وى را از تن جدا كرد . وقتى به او گفته شد كه چرا چنين كردى ؟ گفت : مىخواستم وى را راحت كنم ! آن گاه كه خبر كشته شدن فرزند يقطر به امام حسين عليه السلام رسيد خطبه‌اى خواند ضمن آن چنين فرمود : اى مردم ، شيعيان ما رهايمان كردند و مسلم ، هانى ، قيس بن مُسهر و [ عبدالله ] يَقْطر كشته شدند . هر كسى از شما مىخواهد باز گردد چنين كند . مردمى كه به

--> ( 1 ) . برخى نام وى را عبيداللّه يقطر ( عاشورا چه روزى است ، ص 154 ) گفته‌اند . ( 2 ) . برخى نام پدر وى را يقطين ( الكامل ، ج 4 ، ص 42 ) گفته‌اند . ( 3 ) . در ابصار العين ص 93 ، مركز الدراسات الاسلامية لحرس الثورة ، به نقل از كتاب « الاصابه ، ابن حجر » آمده است : « وىصحابى بود . » ولى در نسخهء موجود كتاب مذكور اين مطلب ديده نشد . ( 4 ) . ابصار العين فى انصار الحسين ، ص 93 - 94 ، مركز الدراسات الاسلامية لحرس الثورة . در اين كتاب آمده است : ولى امام حسين عليه السلام از مادر عبداللّه شير نخورده است ؛ چون در روايات صحيح آمده است : حسين عليه السلام به غير از پستان مادرش حضرت فاطمه عليها السلام ، انگشت ابهام رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم و گاهى از آب دهان آن حضرت صلى الله عليه و آله و سلم شير خورده است . ( 5 ) . ر . ك به مقالهء « عبّاد بن مهاجر » .